Wyłącznik nadmiarowo-prądowy zabezpiecza obwód przed skutkami przeciążenia i zwarcia. Oprócz prądu znamionowego, np. 10 A, 16 A, 20 A, ważna jest jego charakterystyka czasowo-prądowa, oznaczana literą, np. B, C, D.
Charakterystyka określa, przy jakiej wielokrotności prądu znamionowego wyłącznik zadziała natychmiastowo, czyli przez człon elektromagnetyczny.
Najczęściej spotykane charakterystyki
- B – zadziałanie natychmiastowe przy około 3–5 × In; stosowana głównie w obwodach oświetleniowych i gniazdowych, gdzie nie występują duże prądy rozruchowe.
- C – zadziałanie natychmiastowe przy około 5–10 × In; stosowana w obwodach z odbiornikami o podwyższonym prądzie rozruchowym, np. silniki, transformatory, większe zasilacze.
- D – zadziałanie natychmiastowe przy około 10–20 × In; stosowana przy bardzo dużych prądach rozruchowych, np. duże silniki, transformatory, urządzenia przemysłowe.
Dlaczego do silników często stosuje się charakterystykę C?
Silnik indukcyjny podczas rozruchu pobiera prąd znacznie większy niż podczas normalnej pracy. Może to być kilka razy więcej niż prąd znamionowy silnika. Gdyby zastosować zbyt czuły wyłącznik, np. o charakterystyce B, mógłby on wyłączać obwód mimo braku awarii.
Dlatego w typowych obwodach silnikowych stosuje się wyłączniki o charakterystyce C, ponieważ lepiej tolerują chwilowy prąd rozruchowy.
Ważne na egzaminie
Jeżeli pytanie dotyczy przypadkowego wyłączania zasilania podczas włączania trójfazowego silnika indukcyjnego, poprawną odpowiedzią jest zwykle:
charakterystyka C.