Czujnik indukcyjny zbliżeniowy służy do bezkontaktowego wykrywania elementów metalowych. Jest często stosowany w automatyce przemysłowej, np. do zliczania detali na taśmie, wykrywania położenia elementów maszyn lub kontroli obecności części.
Zasada działania
Czujnik wytwarza pole elektromagnetyczne. Gdy w jego zasięgu znajdzie się metalowy obiekt, w materiale powstają prądy wirowe, które zmieniają warunki pracy obwodu czujnika. Elektronika czujnika rozpoznaje tę zmianę i przełącza sygnał wyjściowy.
Strefa działania
Strefa działania, nazywana też zasięgiem wykrywania, określa maksymalną odległość, z której czujnik może wykryć obiekt wzorcowy. Najczęściej zasięg znamionowy podawany jest dla stali miękkiej, dla której współczynnik korekcji wynosi 1,0.
Dla innych metali rzeczywisty zasięg może być mniejszy, np.:
- stal miękka: pełny zasięg,
- stal nierdzewna: mniejszy zasięg,
- mosiądz, aluminium, miedź: zwykle znacznie mniejszy zasięg.
Przykład
Jeżeli czujnik ma zasięg 15 mm dla stali miękkiej, a dla mosiądzu współczynnik korekcji wynosi 0,4, to skuteczny zasięg dla mosiądzu wynosi:
15 mm × 0,4 = 6 mm
Oznacza to, że element z mosiądzu musi znaleźć się nie dalej niż 6 mm od czoła czujnika.