Generator impulsów w programie PLC to układ logiczny, który cyklicznie włącza i wyłącza wyjście. Często buduje się go z dwóch czasomierzy typu TON: jeden wyznacza czas przerwy, a drugi czas trwania impulsu.
Zasada działania
W typowym układzie:
- pierwszy czasomierz odmierza opóźnienie przed pojawieniem się impulsu,
- drugi czasomierz odmierza czas, przez jaki impuls ma pozostać aktywny,
- po zakończeniu drugiego czasu układ resetuje się i cykl zaczyna się od nowa.
Ważne jest, aby nie zgadywać roli czasomierza tylko po jego numerze. Trzeba przeanalizować styki użyte w obwodzie wyjścia.
Przykład z pytania egzaminacyjnego
Wyjście Q0.1 jest sterowane warunkiem:
Q0.1 = T1.Q AND NOT T2.Q
Oznacza to, że wyjście jest w stanie wysokim wtedy, gdy czasomierz T1 już zadziałał, ale czasomierz T2 jeszcze nie zakończył odmierzania czasu.
Dlatego czas stanu wysokiego Q0.1 zależy od nastawy PV czasomierza T2. Zwiększenie PV czasomierza T2 wydłuża czas, przez który T2.Q pozostaje nieaktywne, a więc wydłuża stan wysoki na Q0.1.
Wniosek egzaminacyjny
Jeżeli wyjście jest załączone w przedziale między zadziałaniem T1 a zadziałaniem T2, to długość impulsu wyznacza T2. W tym przypadku poprawna korekta to zwiększenie wartości PV czasomierza T2.