Końcówka oczkowa

Słownik kwalifikacji ELM.04 - Eksploatacja układów automatyki przemysłowej

Końcówka oczkowa to końcówka kablowa zaciskana na przewodzie elektrycznym, zakończona metalowym oczkiem. Oczko umożliwia przykręcenie przewodu do zacisku śrubowego, szyny, listwy przyłączeniowej lub obudowy urządzenia.

Budowa i zastosowanie

Końcówka oczkowa składa się z:
- części metalowej przewodzącej prąd,
- tulei zaciskowej, do której wkłada się odizolowaną żyłę przewodu,
- oczka z otworem pod śrubę,
- często także izolowanej osłony z tworzywa.

Stosuje się ją tam, gdzie połączenie ma być pewne mechanicznie i odporne na przypadkowe wysunięcie przewodu. Jest często używana w rozdzielnicach, szafach sterowniczych, instalacjach automatyki i przy podłączaniu przewodów ochronnych.

Jak zaciska się końcówkę oczkową?

Do zaciskania używa się praski ręcznej lub innej zaciskarki dobranej do rodzaju końcówki i przekroju przewodu. Nie należy zaciskać jej kluczem płaskim, szczypcami bocznymi ani przypadkowymi narzędziami, ponieważ połączenie może być słabe lub uszkodzone.

Typowa kolejność prac:
1. Odizolować przewód na odpowiednią długość.
2. Wsunąć żyłę przewodu do tulei końcówki.
3. Umieścić końcówkę w odpowiednim gnieździe praski.
4. Zacisnąć końcówkę z wymaganą siłą.
5. Sprawdzić, czy przewód nie wysuwa się z końcówki.

Dobór końcówki

Końcówkę oczkową dobiera się do:
- przekroju przewodu, np. 1,5 mm², 2,5 mm²,
- średnicy śruby, np. M4, M5, M6,
- warunków pracy i wymaganego prądu.

W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest skojarzenie: końcówka oczkowa zaciskana na przewodzie = praska ręczna.