Manometr różnicowy

Słownik kwalifikacji ELM.04 - Eksploatacja układów automatyki przemysłowej

Manometr różnicowy to przyrząd służący do pomiaru różnicy ciśnień między dwoma punktami instalacji. Nie mierzy on ciśnienia względem atmosfery, lecz wartość:

Δp = p₁ - p₂

czyli różnicę między ciśnieniem doprowadzonym do króćca dodatniego i ujemnego.

Jak rozpoznać manometr różnicowy?

Typowy manometr różnicowy ma:
- dwa przyłącza pomiarowe, często oznaczone jako + i ,
- opis na tarczy, np. differential pressure,
- skalę w jednostkach takich jak Pa, kPa, mbar lub bar,
- zakres dostosowany do małych różnic ciśnień, np. 0–40 kPa.

W pytaniach egzaminacyjnych ważną wskazówką jest obecność dwóch króćców zamiast jednego. Zwykły manometr lub wakuometr ma zazwyczaj jedno przyłącze.

Zastosowania

Manometry różnicowe stosuje się m.in. do:
- kontroli zabrudzenia filtrów powietrza i cieczy,
- pomiaru spadku ciśnienia na zwężce, kryzie lub dyszy,
- nadzorowania wentylacji i klimatyzacji,
- kontroli pracy instalacji pneumatycznych,
- współpracy z przepływomierzami różnicowo-ciśnieniowymi.

Różnica względem zwykłego manometru

Manometr mierzy ciśnienie względem ciśnienia atmosferycznego. Manometr różnicowy porównuje dwa ciśnienia w instalacji. Dlatego jest używany tam, gdzie istotny jest spadek ciśnienia, a nie sama wartość ciśnienia w jednym punkcie.