Ocena stanu technicznego napędu może być wykonywana przez porównanie poziomu hałasu zmierzonego w różnych warunkach pracy. Wzrost hałasu często świadczy o zużyciu elementów mechanicznych, niewspółosiowości, uszkodzeniu łożysk, luzach lub przeciążeniu napędu.
Zasada oceny
W protokole pomiarowym porównuje się zwykle wartość odniesienia z wartością zmierzoną podczas normalnej pracy urządzenia. W pytaniu egzaminacyjnym różnica oznaczona jest jako:
ΔLwA = poziom hałasu przy pełnym silosie − poziom hałasu podczas pierwszego uruchomienia napędu
Następnie wynik porównuje się z kryteriami oceny, np.:
- A — stan dobry, gdy ΔLwA < 2 dB,
- B — stan zadowalający, gdy wzrost hałasu jest większy, ale jeszcze dopuszczalny,
- C — stan niedopuszczalny, gdy wzrost hałasu przekracza wartość graniczną.
Przykład
Dla napędu, którego poziom hałasu przy pierwszym uruchomieniu wynosi 92 dB, a przy pełnym silosie 93 dB:
ΔLwA = 93 dB − 92 dB = 1 dB
Ponieważ 1 dB < 2 dB, napęd otrzymuje ocenę A, czyli jest w dobrym stanie technicznym.
Na co uważać na egzaminie?
Najczęstszy błąd to porównywanie wartości hałasu przy pustym i pełnym silosie zamiast wartości wskazanych w definicji ΔLwA. Należy zawsze sprawdzić, które kolumny tabeli biorą udział w obliczeniu.