Prąd rozruchowy to prąd pobierany przez silnik w chwili jego uruchamiania. W silniku indukcyjnym trójfazowym jest on znacznie większy niż prąd pobierany podczas normalnej pracy ustalonej.
W typowym rozruchu bezpośrednim prąd rozruchowy może osiągać około 5–8 razy prąd znamionowy silnika, a w niektórych przypadkach nawet więcej. Trwa krótko, ale może powodować spadki napięcia oraz zadziałanie zabezpieczeń.
Skutki dużego prądu rozruchowego
Duży prąd rozruchowy może powodować:
- chwilowe spadki napięcia w instalacji,
- nagrzewanie przewodów i uzwojeń,
- przeciążanie elementów łączeniowych,
- niezamierzone zadziałanie zabezpieczeń nadmiarowo-prądowych,
- zakłócenia pracy innych urządzeń.
Związek z doborem zabezpieczeń
Zabezpieczenie silnika musi odróżniać krótki, normalny prąd rozruchowy od rzeczywistego zwarcia lub przeciążenia. Z tego powodu do obwodów silnikowych nie dobiera się zabezpieczeń wyłącznie według wartości prądu znamionowego. Ważna jest również charakterystyka zadziałania.
Dla wielu silników indukcyjnych stosuje się wyłączniki nadmiarowo-prądowe o charakterystyce C, ponieważ nie wyłączają one obwodu przy krótkotrwałym wzroście prądu podczas startu.
Ograniczanie prądu rozruchowego
Prąd rozruchowy można ograniczać m.in. przez:
- rozruch gwiazda-trójkąt,
- softstart,
- przemiennik częstotliwości,
- odpowiednio dobrane zabezpieczenia i aparaturę łączeniową.
Na egzaminie warto zapamiętać: problem przypadkowego wyłączania zabezpieczenia przy starcie silnika wynika z dużego prądu rozruchowego.