Prąd zadziałania RCD to wartość prądu różnicowego, przy której wyłącznik różnicowoprądowy powinien wyłączyć obwód. Oznacza się go najczęściej jako IΔn. Typowe wartości to np. 30 mA, 100 mA, 300 mA.
RCD porównuje prąd wpływający do obwodu przewodem fazowym z prądem wracającym przewodem neutralnym. Jeżeli część prądu „ucieka” inną drogą, np. przez uszkodzoną izolację lub ciało człowieka do ziemi, pojawia się prąd różnicowy. Po przekroczeniu określonej wartości RCD powinien zadziałać.
Na czym polega pomiar?
Pomiar prądu zadziałania polega na wymuszeniu kontrolowanego prądu różnicowego i sprawdzeniu, przy jakiej wartości RCD wyłączy obwód. Na schematach taki pomiar można rozpoznać po:
- oznaczeniu IΔ lub IΔ>,
- mierniku prądu w mA,
- rezystorze regulowanym lub układzie wymuszającym prąd upływu,
- połączeniu między przewodem fazowym a PE lub inną drogą omijającą tor neutralny RCD.
Czego nie mierzy ten układ?
Nie jest to pomiar rezystancji izolacji, ponieważ do tego używa się miernika izolacji i napięcia probierczego. Nie jest to też pomiar prądu obciążenia, bo prąd obciążenia płynie normalnie przez odbiornik. Jeżeli układ stopniowo zwiększa prąd różnicowy i obserwuje zadziałanie RCD, badanym parametrem jest właśnie natężenie prądu zadziałania.
Ważne rozróżnienie
- Prąd zadziałania RCD – przy jakim prądzie różnicowym wyłącznik zadziała.
- Czas zadziałania RCD – jak szybko wyłącznik zadziała po pojawieniu się prądu różnicowego.