Prądnica tachometryczna to czujnik prędkości obrotowej, który przetwarza ruch obrotowy wału na napięcie elektryczne. Im większa prędkość obrotowa wirnika, tym większe napięcie pojawia się na wyjściu prądnicy.
Stosuje się ją m.in. w układach automatyki, napędach elektrycznych i układach regulacji prędkości jako element sprzężenia zwrotnego.
Zależność napięcia od prędkości
Dla prądnicy tachometrycznej napięcie wyjściowe jest w przybliżeniu proporcjonalne do prędkości obrotowej:
U = kU · n / 1000
gdzie:
- U — napięcie wyjściowe,
- kU — stała napięciowa prądnicy, np. V/1000 obr/min,
- n — prędkość obrotowa w obr/min.
Przykład obliczenia
Jeżeli dane znamionowe podają:
- kU = 15 V/1000 obr/min,
- n = 2400 obr/min,
to:
U = 15 V · 2400 / 1000 = 36 V
Oznacza to, że przy prędkości 2400 obr/min na wyjściu prądnicy pojawi się napięcie 36 V.
Ważne dane znamionowe
Na tabliczce lub w dokumentacji prądnicy tachometrycznej mogą występować m.in.:
- kU — czułość napięciowa,
- nmax — maksymalna dopuszczalna prędkość obrotowa,
- Rob.min — minimalna rezystancja obciążenia.
Nie należy przekraczać prędkości nmax, ponieważ może to spowodować uszkodzenie mechaniczne lub elektryczne prądnicy. Zbyt mała rezystancja obciążenia może natomiast nadmiernie obciążyć wyjście i zafałszować pomiar.