Rezystancja izolacji silnika określa, jak dobrze uzwojenia silnika są odizolowane od obudowy oraz od innych części przewodzących. Pomiar wykonuje się zwykle między zaciskami uzwojeń a przewodem ochronnym PE lub obudową silnika.
Interpretacja wyniku
W sprawnym silniku rezystancja izolacji powinna być bardzo duża, najczęściej wyrażana w megaomach (MΩ). Wynik rzędu kilkudziesięciu megaomów, np. 49 MΩ lub 52 MΩ, świadczy o dobrej izolacji.
Wynik bardzo mały, np. kilka lub kilkadziesiąt omów, oznacza uszkodzenie izolacji. Jeżeli między zaciskiem uzwojenia a PE zmierzono np. 30 Ω, wskazuje to na zwarcie uzwojenia z obudową silnika.
Typowe objawy uszkodzenia izolacji
- zadziałanie zabezpieczeń nadprądowych lub różnicowoprądowych,
- pojawienie się napięcia na obudowie,
- przegrzewanie silnika,
- ryzyko porażenia prądem,
- niemożność bezpiecznego uruchomienia napędu.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli pomiary między uzwojeniami a PE dają wyniki:
- U1–PE = 52 MΩ,
- V1–PE = 30 Ω,
- W1–PE = 49 MΩ,
to uszkodzenie dotyczy uzwojenia fazy V. Wynik 30 Ω jest zbyt mały i oznacza zwarcie uzwojenia V1–V2 z obudową silnika.
Wniosek
Duża rezystancja izolacji oznacza stan prawidłowy. Mała rezystancja między uzwojeniem a PE oznacza przebicie izolacji lub zwarcie doziemne, czyli uszkodzenie niebezpieczne dla obsługi i instalacji.