Rodzaj pracy silnika elektrycznego określa, w jakim trybie silnik może być eksploatowany bez przekroczenia dopuszczalnej temperatury uzwojeń. Informacja ta znajduje się na tabliczce znamionowej i jest oznaczana symbolami, np. S1, S2, S3.
S1 — praca ciągła
Oznaczenie S1 oznacza, że silnik jest przystosowany do pracy ciągłej przy stałym obciążeniu. Może pracować tak długo, aż osiągnie stan cieplnej równowagi, a następnie dalej pracować bez przegrzewania, jeśli nie zostaną przekroczone parametry znamionowe.
Przykłady zastosowań:
- przenośniki taśmowe,
- wentylatory,
- pompy,
- linie transportowe produkcji.
Inne często spotykane oznaczenia
- S2 — praca dorywcza, czyli przez określony czas, po którym silnik musi ostygnąć.
- S3 — praca przerywana okresowa, z cyklami pracy i postoju.
- S4–S10 — bardziej złożone cykle pracy, np. z częstymi rozruchami, hamowaniem lub zmiennym obciążeniem.
Znaczenie w praktyce
Dobór silnika o niewłaściwym rodzaju pracy może prowadzić do:
- przegrzewania uzwojeń,
- szybszego zużycia izolacji,
- zadziałania zabezpieczeń termicznych,
- awarii napędu.
W pytaniach egzaminacyjnych najważniejsze skojarzenie to: S1 = praca ciągła.