Enkoder inkrementalny generuje sygnały impulsowe informujące o ruchu wału. W dokumentacji często podaje się nie tylko liczbę impulsów na obrót, ale także typ wyjścia elektrycznego, np. TTL/RS-422, HTL push-pull albo NPN open collector.
Kanały A, B i Z
Typowy enkoder ma kanały:
- A – podstawowy sygnał impulsowy,
- B – sygnał przesunięty w fazie względem A, używany do określenia kierunku obrotów,
- Z – impuls zerowy, pojawiający się zwykle raz na obrót, stosowany jako punkt odniesienia.
Oznaczenie A/B/Z jest bardzo charakterystyczne dla enkoderów inkrementalnych.
Typy wyjść
- TTL / RS-422 – wyjście różnicowe, najczęściej stosowane przy szybkich sygnałach i większej odporności na zakłócenia. Wymaga zgodnego wejścia licznika lub sterownika.
- HTL push-pull – wyjście napięciowe o poziomach zbliżonych do napięcia zasilania, np. 24 V. Może zarówno podawać stan wysoki, jak i ściągać sygnał do masy.
- NPN open collector – tranzystorowe wyjście z otwartym kolektorem. Zwykle wymaga rezystora podciągającego lub wejścia przystosowanego do takiego typu sygnału.
Na co zwrócić uwagę?
Przy doborze enkodera należy sprawdzić:
- napięcie zasilania,
- typ wyjścia zgodny z wejściem PLC lub licznika,
- liczbę impulsów na obrót,
- maksymalną częstotliwość impulsów,
- stopień ochrony IP,
- średnicę wałka i typ połączenia.
W pytaniach egzaminacyjnych zestaw parametrów: imp./obr., kanały A/B/Z, wałek, TTL/HTL/NPN jednoznacznie wskazuje na enkoder cyfrowy, najczęściej inkrementalny.