I2C (Inter-Integrated Circuit) to szeregowa magistrala komunikacyjna stosowana do połączeń między układami scalonymi na jednej płytce lub w obrębie jednego urządzenia. W elektronice często spotyka się ją przy pamięciach EEPROM, czujnikach, przetwornikach A/C i C/A, zegarach RTC oraz ekspanderach portów.
Linie magistrali
Magistrala I2C wykorzystuje dwie podstawowe linie:
- SCL — linia zegarowa, synchronizuje transmisję,
- SDA — linia danych, służy do przesyłania bitów danych.
Obie linie są zwykle typu otwarty dren/otwarty kolektor, dlatego wymagają rezystorów podciągających do napięcia zasilania.
Identyfikacja na schemacie
Układ sterowany przez I2C można rozpoznać po oznaczeniach pinów SCL i SDA. W pytaniu egzaminacyjnym układ 24C01 ma właśnie takie wyprowadzenia, dlatego poprawną odpowiedzią jest I2C.
Adresowanie urządzeń
Na jednej magistrali I2C może pracować wiele układów. Każdy z nich ma własny adres. W pamięciach EEPROM, takich jak 24C01, piny A0, A1, A2 mogą służyć do ustawiania części adresu sprzętowego.
Typowe cechy I2C
- komunikacja szeregowa,
- tylko dwie linie sygnałowe,
- możliwość podłączenia wielu urządzeń,
- transmisja synchroniczna,
- popularne oznaczenia: SDA i SCL.
Najważniejsze do egzaminu
Jeżeli na schemacie układu scalonego pamięci lub czujnika widzisz piny SCL i SDA, najczęściej oznacza to magistralę I2C.