Odbiornik superheterodynowy

Słownik kwalifikacji ELM.05 - Eksploatacja urządzeń elektronicznych

Odbiornik superheterodynowy to układ odbiornika radiowego, w którym sygnał odebrany z anteny jest przekształcany na stałą częstotliwość pośrednią. Dzięki temu dalsze wzmacnianie i filtracja mogą odbywać się w torze o jednej, ustalonej częstotliwości, niezależnie od odbieranej stacji.

Typowe bloki odbiornika

W uproszczonym odbiorniku AM można wyróżnić:
- antenę – odbiera sygnał radiowy,
- wzmacniacz wielkiej częstotliwości – wzmacnia sygnał z anteny,
- mieszacz – łączy sygnał wejściowy z sygnałem heterodyny,
- heterodynę – lokalny generator sygnału,
- wzmacniacz pośredniej częstotliwości – wzmacnia sygnał po przemianie częstotliwości,
- detektor AM – wydziela sygnał akustyczny z fali nośnej,
- wzmacniacz niskiej częstotliwości – wzmacnia sygnał audio dla głośnika.

Zasada działania

Sygnał radiowy z anteny trafia do mieszacza. Do mieszacza doprowadzany jest także sygnał z heterodyny. W wyniku mieszania powstają składowe o częstotliwościach będących sumą i różnicą obu sygnałów. Jedna z nich jest wybierana jako częstotliwość pośrednia.

W odbiornikach AM często stosuje się częstotliwość pośrednią około 455 kHz. Następnie sygnał jest wzmacniany, demodulowany i doprowadzany do głośnika.

Wskazówka egzaminacyjna

Jeżeli na schemacie blok znajduje się za mieszaczem, a przed detektorem, to najczęściej jest to wzmacniacz pośredniej częstotliwości.