Poziom sygnału telewizyjnego określa wartość napięcia sygnału wysokiej częstotliwości w instalacji antenowej. Najczęściej podaje się go w jednostce dBµV — decybelach względem 1 mikrowolta.
W instalacjach telewizji naziemnej poziom sygnału mierzy się m.in. na wyjściu gniazda antenowego, czyli w miejscu, do którego podłączany jest telewizor lub dekoder.
Minimalny poziom dla DVB-T
Dla standardu transmisji stosowanego w Polsce, przy modulacji 64QAM i korekcji błędów FEC 3/4, minimalny poziom sygnału na wyjściu gniazda antenowego powinien wynosić:
- 48 dBµV
Jest to wartość graniczna, przy której odbiornik powinien mieć możliwość poprawnego odbioru sygnału, o ile jakość sygnału jest wystarczająca.
Zbyt niski i zbyt wysoki poziom
Zbyt niski poziom sygnału może powodować:
- zanikanie obrazu i dźwięku,
- pikselizację obrazu,
- komunikaty typu „brak sygnału”,
- wzrost liczby błędów transmisji.
Zbyt wysoki poziom również jest niekorzystny, ponieważ może przesterować wejście odbiornika lub wzmacniacza.
Poziom sygnału a jakość sygnału
Sam poziom w dBµV nie wystarcza do oceny instalacji. Ważne są także parametry jakościowe, np.:
- MER — margines błędu modulacji,
- BER — bitowa stopa błędów,
- stosunek sygnału do szumu.
W praktyce instalacja może mieć wysoki poziom sygnału, ale słabą jakość, np. z powodu zakłóceń, odbić lub złych złączy.
Zapamiętaj
W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących DVB-T w Polsce często pojawia się wartość: 48 dBµV jako minimalny poziom sygnału na wyjściu gniazda antenowego.