Wzmacniacz błędu to blok układu regulacji, który porównuje wartość mierzoną z wartością wzorcową i na tej podstawie wytwarza sygnał sterujący. W stabilizatorach napięcia porównuje on zwykle napięcie z układu próbkującego z napięciem odniesienia.
Rola w stabilizatorze napięcia
W szeregowym stabilizatorze kompensacyjnym wzmacniacz błędu:
- odbiera napięcie odniesienia ze źródła wzorcowego,
- odbiera część napięcia wyjściowego z dzielnika lub układu próbkującego,
- porównuje oba napięcia,
- wzmacnia różnicę między nimi,
- steruje układem regulacyjnym, np. tranzystorem szeregowym.
Jeżeli napięcie wyjściowe spadnie, zmienia się napięcie z układu próbkującego. Wzmacniacz błędu wykrywa odchyłkę i tak steruje elementem regulacyjnym, aby napięcie wyjściowe wróciło do właściwej wartości.
Dlaczego nazywa się „błędu”?
„Błąd” oznacza różnicę między wartością zadaną a rzeczywistą. W tym przypadku jest to różnica między napięciem odniesienia a napięciem proporcjonalnym do napięcia wyjściowego.
Typowe skojarzenie egzaminacyjne
Jeżeli w pytaniu występują elementy: napięcie odniesienia, układ próbkujący, układ regulacyjny i wzmacniacz błędu, to poprawny opis działania brzmi: wzmacniacz błędu porównuje napięcie próbki z napięciem odniesienia i steruje układem regulacyjnym.