Wzmacniacz nieodwracający to podstawowy układ pracy wzmacniacza operacyjnego, w którym sygnał wejściowy jest doprowadzony do wejścia nieodwracającego, oznaczanego znakiem +. Sygnał wyjściowy ma taką samą fazę jak sygnał wejściowy, czyli nie jest odwrócony o 180°.
Jak rozpoznać układ nieodwracający na schemacie?
Najważniejsze cechy:
- sygnał wejściowy trafia na wejście + wzmacniacza operacyjnego,
- wejście − jest połączone z układem sprzężenia zwrotnego,
- z wyjścia przez rezystor wraca sygnał do wejścia −,
- często drugi rezystor łączy wejście − z masą.
W takim układzie wzmacniacz operacyjny pracuje ze sprzężeniem zwrotnym ujemnym, które stabilizuje wzmocnienie i poprawia liniowość pracy.
Wzmocnienie napięciowe
Dla klasycznego układu nieodwracającego wzmocnienie wynosi:
Ku = 1 + R2/R1
Gdzie:
- R2 – rezystor w sprzężeniu zwrotnym między wyjściem a wejściem −,
- R1 – rezystor między wejściem − a masą.
Wzmocnienie układu nieodwracającego jest zawsze większe lub równe 1.
Różnica względem układu odwracającego
W układzie odwracającym sygnał wejściowy jest podawany na wejście −, a wejście + zwykle jest połączone z masą lub napięciem odniesienia. W układzie nieodwracającym jest odwrotnie: sygnał trafia na wejście +.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli na schemacie wzmacniacza operacyjnego sygnał sterujący dochodzi do wejścia oznaczonego +, a z wyjścia wraca sprzężenie na wejście −, to jest to układ nieodwracający.