Zasilacz ATX

Słownik kwalifikacji ELM.05 - Eksploatacja urządzeń elektronicznych

Zasilacz ATX to zasilacz impulsowy stosowany w komputerach PC. Jego zadaniem jest zamiana napięcia sieciowego 230 V AC na kilka napięć stałych potrzebnych podzespołom komputera.

Typowe linie napięć

Na tabliczce znamionowej zasilacza ATX można spotkać między innymi:

  • +3,3 V – zasilanie części układów płyty głównej,
  • +5 V – zasilanie układów logicznych i starszych urządzeń,
  • +12 V – zasilanie procesora, karty graficznej, silników dysków i wentylatorów,
  • -12 V – linia pomocnicza, obecnie mało obciążana,
  • +5 VSB – napięcie czuwania, obecne nawet przy wyłączonym komputerze.

Moc zasilacza

Moc pojedynczej linii oblicza się ze wzoru:

P = U · I

czyli napięcie mnoży się przez maksymalny prąd danej linii. Dla przykładu linia +12 V / 15 A ma moc:

12 V · 15 A = 180 W

W zadaniach egzaminacyjnych moc zasilacza często wyznacza się przez obliczenie mocy poszczególnych linii i porównanie wyniku z odpowiedziami. Nie należy dodawać samych prądów, ponieważ dotyczą różnych napięć.

Uwaga praktyczna

W rzeczywistych zasilaczach ATX tabliczka może podawać także ograniczenia mocy łącznej dla kilku linii, np. wspólną moc dla +3,3 V i +5 V. Wtedy nie zawsze wolno po prostu zsumować wszystkie maksymalne moce cząstkowe. W pytaniach egzaminacyjnych należy kierować się danymi podanymi w tabeli i dostępnymi odpowiedziami.