Podczas wymiany uszkodzonego kondensatora należy dobrać element o parametrach zgodnych z wymaganiami układu. Najważniejsze są: pojemność, napięcie nominalne, typ kondensatora oraz biegunowość.
Napięcie nominalne
Napięcie nominalne kondensatora to maksymalne napięcie, przy którym kondensator może bezpiecznie pracować przez dłuższy czas. Zamiennik może mieć napięcie nominalne:
- takie samo jak oryginał,
- wyższe niż oryginał.
Nie wolno stosować kondensatora o niższym napięciu nominalnym, ponieważ może dojść do przebicia dielektryka, przegrzania, wycieku elektrolitu, a nawet rozerwania kondensatora.
Przykład: jeśli oryginalny kondensator ma oznaczenie 100 µF / 25 V, można zastosować zamiennik 100 µF / 35 V lub 100 µF / 50 V, o ile pasuje mechanicznie i spełnia pozostałe wymagania.
Pojemność kondensatora
Pojemność powinna być zwykle taka sama jak w oryginale, z uwzględnieniem dopuszczalnej tolerancji. Zastosowanie zbyt małej lub zbyt dużej pojemności może zmienić pracę układu, np. czas ładowania, filtrację napięcia, działanie zasilacza lub układu rozruchowego.
Inne ważne parametry
Przy doborze zamiennika trzeba sprawdzić także:
- typ kondensatora, np. elektrolityczny, ceramiczny, foliowy,
- biegunowość w kondensatorach elektrolitycznych,
- temperaturę pracy, np. 85°C lub 105°C,
- ESR, szczególnie w zasilaczach impulsowych,
- wymiary i rozstaw wyprowadzeń.
Zasada egzaminacyjna
Przy wymianie kondensatora bezpiecznym zamiennikiem jest kondensator o tej samej pojemności i takim samym lub wyższym napięciu nominalnym.