Kondensator elektrolityczny to kondensator przeznaczony do uzyskiwania stosunkowo dużych pojemności, najczęściej od kilku µF do wielu tysięcy µF. Dlatego w obwodzie, w którym wymagana jest pojemność rzędu kilku tysięcy mikrofaradów, wybiera się zwykle właśnie kondensator elektrolityczny.
Cechy charakterystyczne
- ma dużą pojemność przy niewielkich wymiarach,
- najczęściej jest elementem biegunowym – ma oznaczony plus i minus,
- pracuje zwykle w układach prądu stałego lub w obwodach z odpowiednią polaryzacją,
- ma określone napięcie znamionowe, którego nie wolno przekraczać,
- jest stosowany m.in. w zasilaczach, filtrach, układach wygładzania napięcia i obwodach rozruchowych.
Dlaczego nie ceramiczny, foliowy ani powietrzny?
Kondensatory ceramiczne i foliowe są bardzo popularne, ale zwykle mają mniejsze pojemności niż elektrolityczne. Stosuje się je np. do filtracji zakłóceń, sprzęgania sygnałów lub pracy w układach impulsowych. Kondensatory powietrzne mają jeszcze mniejsze pojemności i występują głównie w układach radiowych, np. jako kondensatory strojeniowe.
Na co uważać przy doborze?
Przy wyborze kondensatora elektrolitycznego należy sprawdzić:
- pojemność, np. 2200 µF, 4700 µF,
- napięcie znamionowe, np. 16 V, 25 V, 50 V,
- polaryzację wyprowadzeń,
- temperaturę pracy,
- dopuszczalny prąd tętnień, szczególnie w zasilaczach.
Błędne podłączenie kondensatora elektrolitycznego, zwłaszcza odwrotna polaryzacja lub zbyt wysokie napięcie, może doprowadzić do jego uszkodzenia, wycieku elektrolitu, a nawet rozerwania obudowy.