Modelowanie parametryczne to metoda projektowania w programach CAD, w której geometria modelu jest opisana za pomocą parametrów, takich jak wymiary, zależności geometryczne i więzy. Dzięki temu zmiana jednej wartości, np. długości, średnicy lub rozstawu otworów, automatycznie aktualizuje cały projekt.
Na czym polega?
Projektant nie tworzy jedynie „kształtu”, ale definiuje reguły jego budowy. Przykładowo otwór może być zawsze umieszczony w połowie długości elementu, a grubość ścianki może być stałą wartością zapisaną jako parametr.
Typowe parametry to:
- długość, szerokość, wysokość,
- średnica i promień,
- kąty,
- odległości między elementami,
- zależności typu równoległość, prostopadłość, współosiowość.
Dlaczego umożliwia szybką zmianę wymiarów?
W modelowaniu parametrycznym wystarczy zmienić wartość parametru, np. długość = 120 mm na długość = 150 mm, a program CAD przebuduje model zgodnie z zapisanymi zależnościami. Nie trzeba ręcznie przesuwać każdej krawędzi lub powierzchni.
Różnica względem innych metod
- Modelowanie powierzchniowe służy głównie do tworzenia skomplikowanych powierzchni zewnętrznych, np. obudów lub karoserii.
- Modelowanie bryłowe opisuje obiekt jako pełną bryłę 3D, ale nie musi oznaczać łatwej zmiany przez parametry.
- Modelowanie bezpośrednie pozwala edytować geometrię przez przesuwanie ścian i krawędzi, często bez historii operacji.
- Modelowanie parametryczne najlepiej sprawdza się tam, gdzie projekt ma być łatwo modyfikowany wymiarowo.
Przykład zastosowania
Jeśli projektowany jest uchwyt z dwoma otworami montażowymi, można zdefiniować parametr rozstawu otworów. Po zmianie tej wartości oba otwory automatycznie przesuną się na nowe pozycje, zachowując poprawną geometrię modelu.