Modulacja PWM

Słownik kwalifikacji ELM.06 - Eksploatacja i programowanie urządzeń i systemów mechatronicznych

PWM (ang. Pulse-Width Modulation) oznacza modulację szerokości impulsu. Jest to sposób sterowania sygnałem impulsowym, w którym zmienia się czas trwania stanu wysokiego w jednym okresie sygnału, czyli szerokość impulsu.

W typowym sygnale PWM amplituda i częstotliwość mogą pozostawać stałe, natomiast zmienia się wypełnienie sygnału.

Wypełnienie sygnału

Wypełnienie określa, przez jaką część okresu sygnał znajduje się w stanie wysokim:

  • 0% – sygnał cały czas wyłączony,
  • 50% – sygnał przez połowę czasu jest włączony,
  • 100% – sygnał cały czas włączony.

Przykład: jeśli okres sygnału wynosi 10 ms, a stan wysoki trwa 3 ms, to wypełnienie wynosi 30%.

Zastosowania PWM

Modulacja PWM jest często stosowana w mechatronice i automatyce, np. do:

  • regulacji prędkości silników prądu stałego,
  • sterowania jasnością diod LED,
  • sterowania mocą grzałek,
  • sterowania serwomechanizmami,
  • pracy przekształtników i falowników.

Najważniejsze do egzaminu

PWM nie polega na zmianie amplitudy, fazy ani częstotliwości sygnału. Istotą PWM jest zmiana szerokości impulsu, czyli czasu trwania stanu aktywnego w okresie sygnału.

Dlatego poprawna odpowiedź na pytanie o zasadę modulacji PWM to: modyfikacja szerokości sygnału.