Pomiar natężenia prądu pobieranego przez silnik jest jedną z podstawowych czynności diagnostycznych podczas eksploatacji napędów elektrycznych. W praktyce wykonuje się go głównie po to, aby ocenić obciążenie silnika oraz wykryć nieprawidłowości w pracy układu napędowego.
Zależność prądu od obciążenia
Silnik elektryczny pobiera z sieci prąd zależny od momentu obciążenia na wale. Gdy obciążenie mechaniczne rośnie, silnik musi wytworzyć większy moment, dlatego wzrasta pobierany prąd. Jeżeli prąd przekracza wartość znamionową podaną na tabliczce znamionowej, może to oznaczać przeciążenie.
Typowe przyczyny zwiększonego poboru prądu:
- zbyt duże obciążenie maszyny roboczej,
- zatarte lub zużyte łożyska,
- niewłaściwe napięcie zasilania,
- uszkodzenie uzwojeń,
- błędne połączenie silnika,
- zablokowanie mechanizmu napędzanego.
Czego nie ustala się bezpośrednio z pomiaru prądu?
Sam pomiar prądu nie służy bezpośrednio do wyznaczania prędkości obrotowej, temperatury pracy ani poślizgu silnika. Do prędkości stosuje się np. tachometr lub enkoder, do temperatury czujniki temperatury, a poślizg wyznacza się na podstawie różnicy między prędkością synchroniczną a rzeczywistą.
Jak wykonuje się pomiar?
Najczęściej używa się amperomierza cęgowego lub miernika włączonego szeregowo w obwód. W silnikach trójfazowych należy sprawdzić prąd w każdej fazie i porównać wyniki z prądem znamionowym. Duża nierównomierność prądów może świadczyć o asymetrii zasilania albo uszkodzeniu silnika.
Wniosek egzaminacyjny
Pomiar natężenia prądu zasilającego silnik wykonuje się przede wszystkim w celu określenia obciążenia silnika.