Prędkość synchroniczna to prędkość wirowania pola magnetycznego w stojanie silnika prądu przemiennego. Zależy od częstotliwości zasilania oraz liczby par biegunów uzwojenia.
Wzór:
n_s = 60 · f / p
Gdzie:
- n_s – prędkość synchroniczna w obr/min,
- f – częstotliwość zasilania w Hz,
- p – liczba par biegunów.
Dla sieci 50 Hz otrzymujemy typowe wartości:
p = 1→n_s = 3000 obr/min,p = 2→n_s = 1500 obr/min,p = 3→n_s = 1000 obr/min,p = 4→n_s = 750 obr/min.
Prędkość rzeczywista wału
W silniku indukcyjnym wał obraca się zwykle nieco wolniej niż pole magnetyczne. Różnica ta wynika z poślizgu. Dlatego silnik o prędkości synchronicznej 1500 obr/min może mieć na tabliczce znamionowej np. 1420 obr/min lub 1450 obr/min.
Przykład egzaminacyjny
Jeżeli silnik zasilany jest napięciem 230/240 V, 50 Hz i ma obracać się z prędkością zbliżoną do 1500 obr/min, podstawiamy:
1500 = 60 · 50 / p
p = 3000 / 1500 = 2
Oznacza to, że uzwojenie stojana powinno mieć dwie pary biegunów, czyli łącznie cztery bieguny magnetyczne.