Silnik klatkowy prądu przemiennego to najczęściej spotykany silnik indukcyjny. Jego wirnik ma postać tzw. klatki, czyli prętów przewodzących połączonych pierścieniami. Nie ma komutatora ani szczotek, dlatego jest prosty, trwały i tani w eksploatacji.
Cechy rozpoznawcze
Na tabliczce znamionowej silnika klatkowego trójfazowego często występują oznaczenia:
- Δ/Y 230/400 V – możliwość połączenia uzwojeń w trójkąt lub gwiazdę,
- prądy znamionowe, np. 2/1,15 A – większy prąd dla połączenia w trójkąt, mniejszy dla gwiazdy,
- moc znamionowa, np. 0,37 kW,
- cosφ – współczynnik mocy, typowy dla silników indukcyjnych,
- prędkość obrotowa, np. 1350 min⁻¹, mniejsza od prędkości synchronicznej z powodu poślizgu.
Dlaczego nie jest to silnik synchroniczny?
Silnik synchroniczny pracuje z prędkością równą prędkości synchronicznej pola magnetycznego. Silnik klatkowy jest silnikiem asynchronicznym, więc jego prędkość jest nieco mniejsza. Dla sieci 50 Hz i silnika 4-biegunowego prędkość synchroniczna wynosi 1500 min⁻¹, a rzeczywista może wynosić np. 1350–1450 min⁻¹.
Zastosowania
Silniki klatkowe stosuje się w:
- pompach,
- wentylatorach,
- sprężarkach,
- przenośnikach,
- obrabiarkach,
- układach napędowych sterowanych falownikiem.
Wniosek egzaminacyjny
Parametry typu Δ/Y 230/400 V, cosφ oraz prędkość nieco mniejsza od synchronicznej są charakterystyczne dla trójfazowego silnika klatkowego prądu przemiennego.