Silnik szeregowy prądu stałego to silnik DC, w którym uzwojenie twornika i uzwojenie wzbudzenia są połączone szeregowo. Oznacza to, że przez oba uzwojenia płynie ten sam prąd.
Jak rozpoznać poprawne połączenie?
Na schemacie uruchomienia silnika szeregowego należy szukać jednego obwodu prądowego:
- źródło zasilania DC,
- uzwojenie twornika,
- uzwojenie wzbudzenia szeregowego,
- powrót do źródła zasilania.
Typowe oznaczenia zacisków maszyn prądu stałego:
- A1, A2 – uzwojenie twornika,
- D1, D2 – uzwojenie wzbudzenia szeregowego.
Przykładowe połączenie może wyglądać tak:
+ zasilania → A1 → A2 → D1 → D2 → - zasilania
Dopuszczalne jest także odwrotne ułożenie elementów w szeregu, o ile twornik i uzwojenie wzbudzenia nadal tworzą jeden obwód szeregowy.
Cechy silnika szeregowego DC
Silnik szeregowy prądu stałego ma bardzo duży moment rozruchowy, dlatego stosowano go m.in. w napędach trakcyjnych, rozrusznikach i urządzeniach wymagających dużej siły przy starcie.
Ważna cecha eksploatacyjna: nie powinien pracować bez obciążenia, ponieważ przy małym obciążeniu może nadmiernie zwiększyć prędkość obrotową, co grozi uszkodzeniem silnika.
Zmiana kierunku obrotów
Aby zmienić kierunek obrotów silnika szeregowego DC, należy odwrócić kierunek prądu tylko w jednym z obwodów:
- albo w tworniku,
- albo w uzwojeniu wzbudzenia.
Odwrócenie jednocześnie obu połączeń nie zmieni kierunku obrotów.