Smarowanie przekładni łańcuchowej zmniejsza tarcie między sworzniami, tulejkami, rolkami i kołami łańcuchowymi. Ogranicza zużycie, hałas, nagrzewanie oraz ryzyko zatarcia łańcucha.
Od czego zależy dobór smarowania?
Technikę smarowania dobiera się głównie na podstawie:
- mocy przenoszonej przez przekładnię,
- prędkości liniowej łańcucha,
- warunków pracy, np. zapylenia, temperatury, obciążenia udarowego.
Im większa moc i prędkość łańcucha, tym bardziej wymagany jest ciągły i skuteczny sposób doprowadzania oleju.
Typowe techniki smarowania łańcuchów
- Smarowanie okresowe ręczne – stosowane przy małych prędkościach i małych obciążeniach; olej lub smar nakłada się ręcznie co pewien czas.
- Smarowanie ciągłe grawitacyjne – olej spływa kroplowo na łańcuch; dobre dla umiarkowanych warunków pracy.
- Smarowanie z miski olejowej – część łańcucha zanurza się w oleju, który jest rozprowadzany podczas ruchu.
- Smarowanie rozbryzgowe – olej jest rozrzucany przez elementy ruchome i trafia na łańcuch; stosowane przy większych prędkościach.
- Smarowanie ciśnieniowe – olej podawany jest pompą pod ciśnieniem; używane przy bardzo dużych mocach i prędkościach.
Przykład egzaminacyjny
Dla przekładni łańcuchowej o mocy 30 kW i prędkości łańcucha 12 m/s należy wybrać zakres:
- moc: poniżej 35 kW,
- prędkość: powyżej 10 m/s.
Z tabeli doboru wynika, że właściwa technika to smarowanie rozbryzgowe.
Wniosek
Przy szybkim ruchu łańcucha zwykłe smarowanie ręczne lub grawitacyjne może być niewystarczające. Dla mocy 30 kW i prędkości 12 m/s stosuje się smarowanie rozbryzgowe.