Topologia pierścienia to sposób połączenia urządzeń sieciowych, w którym każde urządzenie jest połączone z dwoma sąsiednimi, tworząc zamknięty obwód przypominający pierścień.
W takiej sieci informacja jest przekazywana kolejno od jednego urządzenia do następnego. Oznacza to, że w klasycznej topologii pierścienia do wymiany danych między urządzeniami potrzebne jest prawidłowe działanie elementów znajdujących się na drodze transmisji, a często całego pierścienia.
Cechy topologii pierścienia
- urządzenia tworzą zamkniętą pętlę,
- każde urządzenie ma zwykle dwa bezpośrednie połączenia z sąsiadami,
- dane są przekazywane sekwencyjnie między kolejnymi węzłami,
- awaria jednego elementu może zakłócić komunikację w całej sieci, jeśli nie zastosowano mechanizmów obejścia,
- możliwe jest uporządkowane sterowanie dostępem do medium, np. przez przekazywanie znacznika.
Dlaczego odpowiedzią jest pierścień?
W pytaniu podkreślono, że do wymiany informacji niezbędne jest zaangażowanie wszystkich elementów sieci komunikacyjnej. Taka sytuacja jest charakterystyczna dla topologii pierścienia, ponieważ dane przechodzą przez kolejne urządzenia tworzące zamknięty układ.
Dla porównania: w topologii gwiazdy komunikacja odbywa się przez urządzenie centralne, w magistrali urządzenia są podłączone do wspólnego medium transmisyjnego, a w topologii drzewa sieć ma strukturę hierarchiczną.
Zastosowanie
Topologia pierścienia występowała m.in. w sieciach Token Ring. Jej idee można spotkać także w przemysłowych systemach komunikacyjnych, szczególnie tam, gdzie ważna jest przewidywalność transmisji i uporządkowany dostęp urządzeń do sieci.