Wyjście przekaźnikowe PLC
Słownik kwalifikacji ELM.06 - Eksploatacja i programowanie urządzeń i systemów mechatronicznych
Wyjście przekaźnikowe PLC to wyjście sterownika, w którym elementem wykonawczym jest styk przekaźnika. Po załączeniu wyjścia styk zamyka lub otwiera obwód zewnętrzny, np. zasilanie lampki, cewki stycznika, elektrozaworu albo niewielkiego silnika.
Najważniejsze cechy
Wyjście przekaźnikowe:
- może zwykle przełączać obwody AC i DC,
- zapewnia separację galwaniczną między sterownikiem a obwodem wykonawczym,
- ma ograniczoną trwałość mechaniczną styków,
- ma dopuszczalny prąd obciążenia podany w dokumentacji technicznej.
Prąd wyjścia a rodzaj obciążenia
W danych technicznych często podaje się różne wartości prądu dla różnych typów obciążenia:
- obciążenie rezystancyjne – np. grzałka, żarówka; prąd jest łatwiejszy do załączania i wyłączania,
- obciążenie indukcyjne – np. silnik, cewka stycznika, elektrozawór; podczas wyłączania powstają przepięcia i łuk elektryczny na stykach.
Dlatego dla obciążeń indukcyjnych dopuszczalny prąd jest zwykle mniejszy niż dla rezystancyjnych.
Przykład interpretacji danych
Jeżeli dokumentacja sterownika podaje:
- 10 A przy obciążeniu rezystancyjnym,
- 3 A przy obciążeniu indukcyjnym,
a do wyjścia podłączany jest silnik, należy przyjąć wartość dla obciążenia indukcyjnego, czyli 3 A.
Uwaga praktyczna
Silników o większym prądzie nie należy zasilać bezpośrednio z wyjścia PLC. Typowo wyjście PLC steruje wtedy cewką stycznika, a stycznik załącza obwód silnika.