Wykrywanie nieszczelności w pneumatyce

Słownik kwalifikacji ELM.06 - Eksploatacja i programowanie urządzeń i systemów mechatronicznych

Nieszczelność w układzie pneumatycznym to miejsce, przez które sprężone powietrze wydostaje się poza instalację. Powoduje to spadek ciśnienia, większą pracę sprężarki, wzrost kosztów energii oraz nieprawidłową pracę siłowników i zaworów.

Najczęściej stosowana metoda

Najczęściej używaną techniką lokalizacji nieszczelności jest nasłuchiwanie charakterystycznego syczenia. Uchodzące sprężone powietrze zwykle wydaje wyraźny, specyficzny dźwięk, szczególnie przy większych nieszczelnościach.

Metoda ta jest popularna, ponieważ:
- jest szybka i prosta,
- nie wymaga specjalistycznych przyrządów,
- pozwala wstępnie wskazać miejsce wycieku,
- sprawdza się podczas podstawowej diagnostyki instalacji pneumatycznej.

Inne metody wykrywania nieszczelności

Do dokładniejszej diagnostyki stosuje się również:
- preparat pieniący lub wodę z mydłem – w miejscu nieszczelności pojawiają się pęcherzyki,
- detektory ultradźwiękowe – wykrywają dźwięki o wysokiej częstotliwości powstające przy wycieku,
- pomiar spadku ciśnienia – pomaga stwierdzić, że układ jest nieszczelny, ale zwykle nie wskazuje dokładnego miejsca,
- kontrolę połączeń i przewodów – sprawdzenie złączek, szybkozłączy, uszczelek i przewodów.

Ważne na egzaminie

W pytaniach egzaminacyjnych dotyczących najczęściej używanej metody identyfikacji miejsca nieszczelności w pneumatyce poprawną odpowiedzią jest zwykle nasłuchiwanie źródła specyficznego dźwięku. Obserwacja może pomóc, ale samo powietrze jest niewidoczne. Zapach nie jest typową cechą sprężonego powietrza, a pomiar ciśnienia wskazuje problem, lecz nie zawsze lokalizuje wyciek.