SFC (Sequential Function Chart) to język programowania sterowników PLC służący do opisu pracy sekwencyjnej maszyny lub procesu. Program składa się z etapów i przejść połączonych w uporządkowaną sieć.
Podstawowe elementy SFC
- Etap – stan procesu, w którym wykonywane są określone akcje.
- Etap początkowy – pierwszy aktywny etap po uruchomieniu sekwencji, zwykle oznaczany podwójną ramką.
- Przejście – warunek logiczny umożliwiający przejście z jednego etapu do następnego.
- Akcja – czynność wykonywana w czasie aktywności etapu, np. włączenie silnika, wysunięcie siłownika.
Najważniejsze reguły budowy
W poprawnej sieci SFC muszą być zachowane zasady:
- etap i przejście występują naprzemiennie,
- nie wolno łączyć bezpośrednio dwóch etapów bez przejścia,
- nie wolno łączyć bezpośrednio dwóch przejść bez etapu,
- każda sekwencja powinna mieć określony etap początkowy,
- przejście powinno mieć przypisany warunek przejścia,
- akcje przypisuje się do etapów, a nie do przejść,
- rozgałęzienia i zbiegi muszą być wykonane zgodnie z zasadami alternatywy lub równoległości.
Typowy błąd egzaminacyjny
Jeżeli na rysunku widać układ:
- etap → etap,
- przejście → przejście,
- brak etapu początkowego,
- niepoprawnie połączone rozgałęzienie,
to taki graf jest niezgodny z zasadami budowy SFC.
Jak rozwiązywać takie zadania?
Najpierw sprawdź, czy elementy występują naprzemiennie: etap – przejście – etap – przejście. Następnie oceń, czy graf ma etap początkowy oraz czy rozgałęzienia i połączenia powrotne nie łamią zasad struktury SFC.