Stężenia utleniaczy w koloryzacji

Utleniacz stosowany w koloryzacji fryzjerskiej to preparat zawierający nadtlenek wodoru. Jego stężenie decyduje o sile działania mieszanki koloryzującej lub rozjaśniającej. Im wyższe stężenie, tym większa zdolność rozjaśniania naturalnego pigmentu włosa, ale też większe ryzyko uszkodzenia struktury włosa i podrażnienia skóry głowy.

Najczęściej stosowane stężenia

W praktyce fryzjerskiej stężenia często podaje się w procentach lub w jednostkach vol.:

• 5 vol. / ok. 1,5% – bardzo łagodne działanie, tonowanie, odświeżenie koloru,
• 10 vol. / 3% – koloryzacja ton w ton lub lekkie przyciemnienie,
• 20 vol. / 6% – standardowa koloryzacja trwała, pokrycie siwizny, rozjaśnienie zwykle o 1–2 poziomy,
• 30 vol. / 9% – mocniejsze rozjaśnienie, zwykle o 2–3 poziomy,
• 40 vol. / 12% – intensywne rozjaśnianie, około 4–5 poziomów tonów.

Zastosowanie przy rozjaśnianiu o 4–5 poziomów

Do koloryzacji rozjaśniającej o 4–5 poziomów tonów stosuje się utleniacz 40 vol., czyli najczęściej 12%. Jest to silny oksydant, dlatego wymaga dokładnej diagnozy włosów, kontroli czasu działania preparatu i przestrzegania zaleceń producenta.

Ważne zasady bezpieczeństwa

Przed użyciem wysokiego stężenia utleniacza należy ocenić stan włosów i skóry głowy. Włosy zniszczone, rozjaśniane wcześniej lub porowate mogą źle zareagować na silny preparat. Nie wolno przekraczać zalecanego czasu działania ani stosować mocniejszego utleniacza „na zapas”, ponieważ może to doprowadzić do przesuszenia, łamliwości lub uszkodzenia włosów.