Technika cegiełkowa nawijania włosów

Słownik kwalifikacji FRK.01 - Wykonywanie usług fryzjerskich

Technika cegiełkowa to sposób rozmieszczania pasm i wałków, w którym kolejne rzędy są przesunięte względem siebie, podobnie jak cegły w murze. Dzięki temu wałki nie tworzą jednej prostej linii od czoła do karku ani od ucha do ucha.

Jak ją rozpoznać?

Najważniejszą cechą jest naprzemienne ułożenie wałków. Wałek w kolejnym rzędzie znajduje się zwykle między dwoma wałkami z rzędu poprzedniego. Na głowie nie widać długich, prostych przedziałków dzielących fryzurę na regularne pasy.

Zastosowanie

Technikę cegiełkową stosuje się m.in. przy:

  • trwałej ondulacji,
  • loczkowaniu włosów,
  • układaniu fryzur na wałki,
  • uzyskiwaniu naturalniejszego skrętu i objętości.

Układ cegiełkowy pomaga uniknąć widocznych prześwitów i równych linii podziału po zdjęciu wałków. Fryzura wygląda bardziej miękko i naturalnie.

Efekt na włosach

Efektem jest równomierne rozmieszczenie skrętu na całej powierzchni głowy. Loki lub fale nie układają się w wyraźne pionowe albo poziome pasma, lecz przenikają się między sobą.

Typowe błędy

Do najczęstszych błędów należą: zbyt równe ustawienie wałków w kolejnych rzędach, niedokładne wydzielanie pasm oraz nawijanie pasm o różnej grubości. Może to spowodować nierówny skręt lub widoczne linie podziału we fryzurze.

W pytaniach egzaminacyjnych technikę cegiełkową rozpoznaje się przede wszystkim po przesuniętym, mijankowym układzie wałków.