Deformacje głowy to odchylenia od prawidłowego kształtu czaszki, które fryzjer powinien rozpoznać podczas diagnozy przed wykonaniem fryzury. Informację o nich zapisuje się w karcie diagnozy, ponieważ wpływają na dobór długości, objętości i linii fryzury.
Po co fryzjer rozpoznaje deformacje?
Celem nie jest diagnoza medyczna, lecz optyczna korekcja proporcji głowy. Odpowiednio zaprojektowana fryzura może ukryć zapadłości, złagodzić wybrzuszenia lub wyrównać profil głowy.
Przykładowe deformacje
- Wybrzuszenie ciemienia i potylicy – czaszka odchyla się od tylnej części kości ciemieniowej w kierunku karku. Taki opis wskazuje na wypukłość w okolicy ciemieniowo-potylicznej.
- Zapadłość potylicy – tylna część głowy jest spłaszczona lub cofnięta.
- Zapadłość śródgłowia – obniżenie lub wgłębienie w środkowej części głowy.
- Wybrzuszenie partii czołowej i zapadłość potylicy – przód głowy jest bardziej wypukły, a tył spłaszczony.
Jak zapamiętać odpowiedź egzaminacyjną?
Jeśli w opisie pojawia się odchylenie czaszki od tylnej części kości ciemieniowej w kierunku karku, chodzi o wybrzuszenie ciemienia i potylicy.
Znaczenie dla projektu fryzury
Przy deformacjach głowy fryzjer dobiera fryzurę tak, aby nie podkreślać niekorzystnych miejsc. Nadmierną wypukłość można optycznie zmniejszyć przez ograniczenie objętości w danej partii, a zapadłość wyrównać przez zwiększenie objętości, cieniowanie lub odpowiednie ułożenie włosów.