Kości czaszki tworzą kostne rusztowanie głowy. W kwalifikacji fryzjerskiej ich znajomość jest przydatna przy analizie kształtu głowy, profilu twarzy, proporcji oraz przy projektowaniu fryzur dopasowanych do budowy anatomicznej klienta.
Najważniejsze kości widoczne z boku głowy
Na rysunkach egzaminacyjnych czaszka często przedstawiana jest z profilu. Warto umieć rozpoznać położenie podstawowych kości:
- kość potyliczna – znajduje się z tyłu i u dołu czaszki; tworzy tylną część głowy, czyli okolice potylicy,
- kość ciemieniowa – leży w górno-bocznej części czaszki; buduje znaczną część sklepienia czaszki,
- kość skroniowa – znajduje się po bokach czaszki, w okolicy ucha i skroni,
- żuchwa – ruchoma kość dolnej części twarzy; tworzy dolną szczękę.
Jak rozpoznać kość potyliczną?
Kość potyliczna jest położona najbardziej z tyłu głowy, poniżej kości ciemieniowej. Na schematach bocznych czaszki oznacza obszar potylicy, czyli część głowy istotną przy ocenie kształtu profilu oraz przy strzyżeniach w tylnej partii głowy.
Znaczenie dla fryzjera
Znajomość kości czaszki pomaga:
- określić proporcje głowy i twarzy,
- dopasować fryzurę do profilu klienta,
- planować objętość fryzury w okolicy potylicy,
- rozumieć nazewnictwo anatomiczne używane w opisach fryzur i technik strzyżenia.
W pytaniach egzaminacyjnych należy zwracać uwagę na położenie wskazanej kości: tył głowy to najczęściej kość potyliczna, bok przy uchu to kość skroniowa, góra czaszki to kość ciemieniowa, a dolna szczęka to żuchwa.