Orbitalna forma koloryzacji
Słownik kwalifikacji FRK.03 - Projektowanie i wykonywanie fryzur
Orbitalna forma koloryzacji to instruktażowy sposób wyznaczania obszarów farbowania, w którym separacje układają się po łuku, okręgu lub owalu — podobnie jak orbity wokół centrum. Na schematach fryzjerskich rozpoznaje się ją po koncentrycznych, zaokrąglonych liniach podziału.
Jak rozpoznać formę orbitalną?
Na rysunku instruktażowym forma orbitalna najczęściej ma:
- układ okrężny lub owalny,
- wyraźny punkt centralny albo centralną partię fryzury,
- pasma wydzielone wokół tego centrum,
- brak prostych, równoległych podziałów typowych dla form liniowych.
W pytaniach egzaminacyjnych kluczowe jest skojarzenie słowa orbitalna z ruchem „po orbicie”, czyli wokół czegoś.
Zastosowanie we fryzjerstwie
Forma orbitalna może być stosowana w koloryzacji kreatywnej, częściowej lub kontrastowej. Pozwala uzyskać efekt przestrzenności, podkreślić kształt fryzury i skierować uwagę na wybraną partię głowy, np. koronę, grzywkę albo obszar wokół przedziałka.
Na co uważać na egzaminie?
Nie należy mylić formy orbitalnej z:
- formą diagonalną — opartą na liniach skośnych,
- formą horyzontalną — opartą na liniach poziomych,
- formą wertykalną — opartą na liniach pionowych,
- formą promienistą — w której linie rozchodzą się jak promienie od jednego punktu.
Najprostsza zasada: orbitalna = owalna, okrężna, wokół centrum.