Pytania pomocnicze - FRK.03

Najłatwiej rozpoznać ją po najszerszej części twarzy znajdującej się na wysokości policzków. Czoło i dolna część twarzy są wyraźnie węższe.

Twarz kwadratowa ma podobną szerokość czoła, policzków i żuchwy. W twarzy romboidalnej dominują szerokie policzki, a czoło i broda są węższe.

Twarz prostokątna jest przede wszystkim wydłużona i ma większą długość niż szerokość. Twarz romboidalna wyróżnia się szerokością na wysokości kości policzkowych.

Romb ma najszerszy punkt w środkowej części. W analizie twarzy odpowiada temu poszerzenie na wysokości policzków przy zwężeniu czoła i brody.

Korzystne są fryzury z miękkimi liniami, objętością przy czole lub w dolnej części twarzy. Należy unikać mocnego poszerzania fryzury dokładnie na wysokości policzków.

Nie należy nadmiernie zwiększać objętości na wysokości kości policzkowych, ponieważ dodatkowo podkreśli to najszerszą część twarzy.

Ponieważ wpływają na projekt fryzury, rozmieszczenie objętości i dobór technik strzyżenia lub stylizacji. Zapis pomaga dobrać fryzurę korygującą proporcje głowy.

Charakterystyczne jest uwypuklenie w tylno-górnej części głowy, czyli w okolicy ciemienia i potylicy. W pytaniach egzaminacyjnych opisuje je odchylenie czaszki ku karkowi.

Wybrzuszenie oznacza nadmierną wypukłość tylnej części głowy. Zapadłość potylicy oznacza spłaszczenie lub cofnięcie tej okolicy.

Fryzura może optycznie dodawać objętości tam, gdzie występuje zapadłość, oraz ograniczać objętość w miejscach nadmiernie wypukłych. Ważne są długość, cieniowanie i kierunek ułożenia włosów.

Najważniejsze są okolice kości czołowej, ciemieniowych i potylicznej. To one tworzą główne partie głowy oceniane przy projektowaniu fryzury.

Nie. Fryzjer ocenia kształt głowy wyłącznie pod kątem estetycznym i projektowym, aby dobrać korzystną fryzurę.

Sylwetka klepsydry ma ramiona i biodra podobnej szerokości oraz wyraźnie zaznaczoną talię. To typ proporcjonalny i harmonijny.

W obu typach ramiona i biodra mogą mieć podobną szerokość, ale przy klepsydrze talia jest wyraźnie zaznaczona. W kolumnie talia jest słabo widoczna.

W sylwetce gruszki biodra są szersze od ramion. W klepsydrze biodra i ramiona są zbliżone szerokością.

Typ sylwetki pomaga dobrać fryzurę tak, aby zachować lub poprawić proporcje całej postaci. Fryzura wpływa optycznie na odbiór wzrostu, szerokości ramion i ogólnej harmonii.

Klepsydra jest proporcjonalna, dlatego można stosować wiele form fryzur. Najważniejsze jest dopasowanie uczesania do twarzy, szyi, wzrostu i stylu klientki.

Warto skojarzyć ten opis z kształtem klepsydry: szersza góra i dół oraz przewężenie w środku. To odpowiada sylwetce typu X.

Należy zwrócić uwagę na proporcje: czoło jest węższe, a dolna część twarzy, szczególnie żuchwa, jest szersza. Kontur twarzy rozszerza się ku dołowi.

W twarzy kwadratowej szerokość czoła, policzków i żuchwy jest podobna. W trapezoidalnej dolna część twarzy jest wyraźnie szersza od górnej.

W twarzy romboidalnej najszersze są kości policzkowe. W trapezoidalnej najszersza jest żuchwa i dolna część twarzy.

Fryzura powinna optycznie poszerzyć górną część twarzy i zmiękczyć szeroką linię żuchwy. Dzięki temu proporcje twarzy wyglądają bardziej harmonijnie.

Nie zaleca się dużej objętości na wysokości żuchwy, ciężkich prostych linii przy brodzie oraz bardzo płaskiej góry fryzury. Takie elementy podkreślają szerokość dolnej części twarzy.

Pozwala dobrać długość, objętość, grzywkę i kierunek linii fryzury tak, aby podkreślić atuty urody i skorygować optycznie mniej korzystne proporcje.

Analiza profilu polega na ocenie twarzy z boku, zwłaszcza ustawienia czoła, nosa, ust i brody. Pomaga dobrać fryzurę do proporcji twarzy klientki.

Profil ukośny rozpoznaje się po mocno cofniętym czole i często lekko wysuniętej brodzie. Linia twarzy z boku sprawia wrażenie skośnej.

W profilu wypukłym środkowa część twarzy jest wysunięta do przodu. W profilu wklęsłym środek twarzy jest cofnięty, a czoło i broda mogą być bardziej zaznaczone.

Kształt profilu wpływa na to, gdzie warto dodać lub ograniczyć objętość fryzury. Dzięki temu można optycznie poprawić proporcje twarzy.

Cofnięte czoło można optycznie łagodzić przez odpowiednio dobraną grzywkę, miękkie linie przy twarzy i objętość w górnej części fryzury.

Należy zwrócić uwagę na położenie czoła, nosa, ust i brody względem siebie. Ważna jest ogólna linia twarzy widziana z boku.

Najważniejsze cechy to szpiczasty podbródek, uwydatnione kości policzkowe, niskie czoło oraz prosta linia nasady włosów z lekkim zaokrągleniem.

Romb również może mieć wyraźne kości policzkowe i wąski podbródek, ale opis niskiego czoła oraz prostej linii nasady włosów wskazuje w tym zadaniu na twarz trójkątną.

Pozwala dobrać fryzurę tak, aby poprawić proporcje twarzy, zamaskować mankamenty i podkreślić korzystne cechy urody klientki.

Można złagodzić jego ostrość przez odpowiednią objętość, miękkie linie cięcia i elementy fryzury odciągające uwagę od dolnej części twarzy.

Trzeba analizować wszystkie cechy razem, a nie opierać się na jednej informacji, np. tylko na podbródku lub kościach policzkowych.

Twarz prostokątna jest zwykle wydłużona, z bardziej równoległymi liniami bocznymi i wyraźnymi kątami. Twarz trójkątna ma bardziej charakterystyczny szpiczasty podbródek i inne proporcje czoła oraz kości policzkowych.

Sylwetka typu V ma szerokie, wyraźne ramiona oraz węższe biodra. Górna część ciała dominuje optycznie nad dolną.

Typ sylwetki pomaga dobrać fryzurę tak, aby zachować proporcje całej postaci. Fryzura może optycznie równoważyć ramiona, szyję i linię głowy.

Korzystne są fryzury, które nie poszerzają dodatkowo górnej części sylwetki. Warto unikać nadmiernej objętości na wysokości ramion i bardzo masywnych form przy głowie.

W sylwetce V ramiona są szersze od bioder. W sylwetce A odwrotnie: biodra są szersze niż ramiona.

Często wyróżnia się m.in. typ A, V, H, O oraz X. Litery odnoszą się do proporcji ramion, talii i bioder.

Typ lato ma chłodną, delikatną i przygaszoną kolorystykę. Typowe są szaroniebieskie oczy, jasna skóra o lekko błękitnym lub różowym podtonie oraz blond włosy z popielatym odcieniem.

Popielaty odcień nie zawiera złotych ani miedzianych refleksów, dlatego należy do gamy chłodnej. Często występuje u typu lata i zimy, ale przy jasnej i delikatnej urodzie wskazuje zwykle na lato.

Lato jest chłodne, delikatne i przygaszone, natomiast wiosna jest ciepła, jasna i świeża. Wiosna ma częściej złociste włosy i brzoskwiniową cerę, a lato popielate włosy i chłodniejszy odcień skóry.

Oba typy są chłodne, ale zima jest bardziej kontrastowa i wyrazista. Lato ma łagodniejszą, jaśniejszą i bardziej przygaszoną kolorystykę.

Dobrze sprawdzają się chłodne i stonowane kolory, np. popielaty blond, perłowy blond, chłodny beż czy jasny chłodny brąz. Niekorzystne mogą być odcienie złote, miedziane i rude.

Odcień cery pomaga określić, czy uroda jest chłodna, czy ciepła. Cera lekko błękitna lub różowawa zwykle wskazuje na typ chłodny, np. lato.

Głównym celem jest poznanie życzeń, oczekiwań i preferencji klienta, aby dobrać odpowiednią fryzurę lub zabieg.

Typ urody pomaga w doradztwie, ale najpierw fryzjer musi wiedzieć, czego klient oczekuje. Dopiero potem można zaproponować rozwiązanie zgodne z jego potrzebami i wyglądem.

Powinien zapytać m.in. o oczekiwaną długość włosów, kolor, styl fryzury, sposób codziennej pielęgnacji i wcześniejsze zabiegi chemiczne.

O stan zdrowia pyta się wtedy, gdy może mieć wpływ na bezpieczeństwo usługi, np. przy koloryzacji, zabiegach chemicznych, alergiach lub chorobach skóry głowy.

Może podsumować ustalenia własnymi słowami, pokazać zdjęcia inspiracyjne lub omówić konkretny efekt końcowy przed rozpoczęciem pracy.

Fryzjer ocenia, czy oczekiwany efekt jest możliwy i korzystny dla klienta, a następnie proponuje rozwiązanie dopasowane do włosów, urody i stylu życia.

Ponieważ eksponuje niedoskonałość zamiast ją maskować. Przy odstającym uchu włosy powinny zasłaniać bok głowy po stronie wymagającej korekcji.

Dłuższa i pełniejsza część fryzury powinna znajdować się po prawej stronie, aby zakrywać odstające ucho. Odsłonięcie prawej strony byłoby błędem.

Najlepsza jest grzywka długa, pełna, obfita lub falista. Dodaje objętości i nie odsłania płaskiej linii czoła.

Bardzo krótka grzywka odsłania czoło i nie tworzy objętości w jego okolicy. Może dodatkowo podkreślić płaski profil.

Korzystne są: zakrycie ucha po stronie problemu, objętość przy bokach oraz pełniejsza lub falista grzywka. Ważne jest, aby fryzura nie odsłaniała korygowanych miejsc.

Grzywka może zmieniać optyczne proporcje twarzy, skracać lub wydłużać czoło oraz dodawać objętości. Dlatego jej długość i struktura muszą być dobrane do rysów klientki.

Bo fryzura z prawej strony odsłania odstające prawe ucho, a bardzo krótka grzywka nie koryguje spłaszczonego czoła. Zamiast eliminować niedoskonałości, podkreśla je.