Galwanizacja labilna to odmiana galwanizacji, w której podczas zabiegu jedna z elektrod jest przesuwana po skórze klientki. Wykorzystuje się prąd stały, dlatego zabieg wymaga prawidłowego przygotowania skóry i elektrod, aby uniknąć podrażnienia, pieczenia lub nierównomiernego przepływu prądu.
Przygotowanie elektrod
Przed rozpoczęciem galwanizacji labilnej elektrody należy zabezpieczyć zwilżonymi wkładkami z waty lub gazy. Wkładki powinny być dobrze nawilżone, ale nie ociekające wodą. Najczęściej zwilża się je wodą, roztworem soli fizjologicznej lub odpowiednim płynem przewodzącym.
Nie stosuje się preparatów tłustych, ponieważ tłuszcz utrudnia przewodzenie prądu. Z tego powodu odpowiedź „nałożyć preparat natłuszczający” jest błędna.
Dlaczego wkładki muszą być zwilżone?
Zwilżone wkładki:
- poprawiają przewodzenie prądu,
- chronią skórę przed bezpośrednim kontaktem z metalową elektrodą,
- zmniejszają ryzyko podrażnienia i oparzenia elektrochemicznego,
- zapewniają bardziej równomierne działanie zabiegu.
Na co zwrócić uwagę?
Podczas galwanizacji labilnej elektroda czynna powinna być przesuwana płynnie, bez zatrzymywania jej zbyt długo w jednym miejscu. Należy kontrolować odczucia klientki — dopuszczalne jest lekkie mrowienie, ale ból, pieczenie lub silny dyskomfort wymagają przerwania zabiegu albo zmniejszenia natężenia prądu.
Zapamiętaj na egzamin
Przed galwanizacją labilną należy ochronić elektrody zwilżonymi wkładkami z waty lub gazy. Słowo klucz: zwilżone, a nie natłuszczone.