Pytania pomocnicze - FRK.04

Za działanie powlekające odpowiadają głównie śluzy roślinne. Tworzą one na powierzchni skóry cienką warstwę ochronną.

Prawoślaz zmniejsza podrażnienie, osłania skórę i wspomaga jej regenerację. Jest szczególnie przydatny przy skórze wrażliwej, suchej i podrażnionej.

Działanie powlekające polega na tworzeniu ochronnego filmu na skórze. Działanie ściągające, typowe np. dla garbników, powoduje obkurczenie tkanek i zmniejszenie wydzielania.

Orzech włoski kojarzy się głównie z garbnikami i juglonem, czyli działaniem ściągającym lub barwiącym. Nie jest typowym surowcem powlekającym.

Może być stosowany w kremach, maseczkach i preparatach łagodzących po zabiegach. Sprawdza się szczególnie w pielęgnacji skóry suchej, wrażliwej i podrażnionej.

Dermabrazja to mechaniczny zabieg głębokiego złuszczania skóry. Polega na ścieraniu jej warstw za pomocą specjalistycznych narzędzi lub urządzeń.

Ponieważ usuwanie warstw skóry odbywa się przez fizyczne ścieranie powierzchni, a nie przez działanie substancji chemicznych.

Ponieważ może obejmować nie tylko naskórek, ale również powierzchowne warstwy skóry właściwej. Jest bardziej inwazyjna niż typowe peelingi kosmetyczne.

Dermabrazja jest głęboka i bardziej inwazyjna, natomiast mikrodermabrazja działa powierzchniowo. Obie metody są mechaniczne, ale różnią się głębokością działania.

Stosuje się ją m.in. przy bliznach potrądzikowych, nierównościach skóry, niektórych przebarwieniach i płytkich zmarszczkach.

Najprościej zapamiętać: dermabrazja to ścieranie skóry, więc jest mechaniczna, a ponieważ działa intensywnie, jest głęboka.

TEWL oznacza przeznaskórkową utratę wody. Jest to ilość wody odparowującej przez warstwę rogową naskórka.

Pozwala ocenić stan bariery ochronnej skóry. Wysoki TEWL wskazuje, że skóra łatwo traci wodę i może być przesuszona lub podrażniona.

Ewaporymetr mierzy utratę wody przez naskórek, a korneometr ocenia poziom nawilżenia warstwy rogowej. Oba dotyczą gospodarki wodnej skóry, ale mierzą inne parametry.

Ewaporymetr bada parowanie wody z naskórka, a sebumetr mierzy ilość łoju, czyli sebum, na powierzchni skóry.

Podwyższony TEWL często występuje przy skórach suchych, odwodnionych, wrażliwych, podrażnionych oraz po naruszeniu bariery hydrolipidowej.

Pehametr mierzy pH powierzchni skóry. Nie służy do oceny ilości pary wodnej ani utraty wody przez naskórek.

Retinoidy zwiększają wrażliwość skóry i przyspieszają złuszczanie naskórka. Połączenie ich z kwasami AHA może wywołać silne podrażnienie, rumień, pieczenie i nadmierne złuszczanie.

Do pochodnych witaminy A należą retinoidy, np. retinol, retinal, tretynoina, adapalen i izotretynoina. Mogą występować w kosmetykach lub lekach dermatologicznych.

Kwasy AHA rozluźniają połączenia między komórkami warstwy rogowej naskórka. Dzięki temu przyspieszają złuszczanie i wygładzają powierzchnię skóry.

Mogą pojawić się pieczenie, zaczerwienienie, nadmierne złuszczanie, suchość, obrzęk i podrażnienie. W niektórych przypadkach może dojść do przebarwień pozapalnych.

Należy zapytać o stosowane leki, preparaty dermatologiczne, retinoidy, choroby skóry, opryszczkę, świeżą opaleniznę i wcześniejsze reakcje alergiczne lub podrażnienia.

Nie. W kontekście tego pytania przeciwwskazaniem jest przyjmowanie pochodnych witaminy A, a nie witaminy C.

Należą do nich m.in. aktywne infekcje skóry, opryszczka, uszkodzenia naskórka, świeża opalenizna, silne podrażnienie, nadwrażliwość skóry oraz stosowanie retinoidów.

Prąd stały płynie w jednym kierunku i ma stałe bieguny, dlatego umożliwia m.in. jonoforezę i elektrolizę. Prąd zmienny zmienia kierunek przepływu i może wywoływać np. efekt cieplny, jak w termolizie.

Jonoforeza polega na przemieszczaniu jonów substancji aktywnych pod wpływem pola elektrycznego. Stałe bieguny prądu stałego umożliwiają ukierunkowany ruch jonów.

Galwanizacja to zabieg z użyciem prądu stałego przepływającego przez tkanki. Może działać przeciwbólowo, poprawiać ukrwienie i wpływać na pobudliwość nerwowo-mięśniową.

Elektroliza to proces chemiczny zachodzący pod wpływem prądu stałego. W kosmetyce może być wykorzystywana w metodach trwałego usuwania owłosienia.

Termoliza działa dzięki prądowi zmiennemu wysokiej częstotliwości. Jej podstawowym mechanizmem jest wytworzenie ciepła, a nie reakcja elektrochemiczna typowa dla prądu stałego.

Z prądem stałym kojarz: galwanizację, jonoforezę i elektrolizę. Termolizę zapamiętaj jako zabieg oparty na cieple i prądzie zmiennym wysokiej częstotliwości.

Jonoforeza polega na wprowadzaniu do skóry jonów substancji czynnych za pomocą prądu stałego. Dobór elektrody zależy od ładunku wprowadzanego jonu.

Jony cynku są kationami, czyli mają ładunek dodatni. Jony dodatnie wprowadza się spod elektrody dodatniej, czyli anody.

Jony cynku działają przeciwłojotokowo, przeciwzapalnie i ściągająco. Dlatego stosuje się je przy cerze tłustej, łojotokowej i trądzikowej.

Działanie przeciwłojotokowe oznacza ograniczanie nadmiernego wydzielania sebum przez gruczoły łojowe. Jest pożądane u osób ze skórą tłustą i łojotokową.

Jony dodatnie wprowadza się spod anody, a jony ujemne spod katody. Wynika to z odpychania ładunków jednoimiennych.

Witamina C kojarzona jest głównie z działaniem rozjaśniającym, antyoksydacyjnym i uszczelniającym naczynia, a nie typowo przeciwłojotokowym. W tym pytaniu kluczowe są jony cynku.

Najczęściej jest to cera tłusta, łojotokowa lub trądzikowa. Charakteryzuje się nadmiernym wydzielaniem sebum, błyszczeniem i skłonnością do zaskórników.

Chromofor to substancja pochłaniająca promieniowanie świetlne. W skórze najważniejsze chromofory to hemoglobina, melanina i woda.

Hemoglobina pochłania promieniowanie w obrębie naczyń krwionośnych. Dlatego jest istotna w zabiegach wpływających na rumień, mikrokrążenie i zmiany naczyniowe.

Hemoglobina jest barwnikiem krwi i wiąże się z naczyniami krwionośnymi. Melanina jest barwnikiem skóry i włosów, ważnym m.in. w fotodepilacji oraz zabiegach na przebarwienia.

Elastyna odpowiada za sprężystość skóry, ale nie jest główną substancją pochłaniającą promieniowanie w tym typie zabiegu. W pytaniu chodzi o chromofor, którym jest hemoglobina.

Fototyp skóry określa ilość melaniny i reakcję skóry na promieniowanie. Ma wpływ na bezpieczeństwo zabiegu oraz ryzyko poparzeń i przebarwień.

Najczęściej są to zmiany naczyniowe, np. rumień i teleangiektazje. Światło pochłonięte przez hemoglobinę działa na naczynia krwionośne.

Dermatofity to grzyby chorobotwórcze atakujące tkanki zawierające keratynę, czyli skórę, włosy i paznokcie. Wywołują dermatofitozy, potocznie nazywane grzybicami.

Ponieważ wykorzystują keratynę jako źródło składników odżywczych. Keratyna znajduje się w warstwie rogowej naskórka, włosach i paznokciach.

Typowe objawy to świąd, zaczerwienienie, łuszczenie skóry, pękanie naskórka oraz zmiany w paznokciach, np. zgrubienie, kruchość i przebarwienie płytki.

Dermatofity mogą powodować m.in. grzybicę stóp, paznokci, skóry gładkiej, pachwin oraz owłosionej skóry głowy.

Nie powinna wykonywać zabiegu w zakażonym obszarze. Klienta należy skierować do dermatologa, a narzędzia i stanowisko dokładnie zdezynfekować zgodnie z procedurami.

Dermatofity zakażają głównie tkanki zrogowaciałe, takie jak skóra, włosy i paznokcie. Drożdżaki to inna grupa grzybów, która może zakażać także błony śluzowe i okolice wilgotne.

Ponieważ może mieć zaburzoną świadomość i odruch połykania. Grozi to zachłyśnięciem lub zadławieniem.

Najczęściej układa się ją na plecach z uniesionymi nogami, czyli w pozycji przeciwwstrząsowej. Ułatwia to dopływ krwi do mózgu.

Typowe objawy to bladość, zimny pot, zawroty głowy, osłabienie, mroczki przed oczami i nudności. Klient może też zgłaszać uczucie duszności lub nagłego gorąca.

Należy natychmiast przerwać zabieg, zabezpieczyć klienta przed upadkiem i ułożyć go w bezpiecznej pozycji. Trzeba kontrolować oddech i stan świadomości.

Gdy osoba nie odzyskuje przytomności, ma zaburzenia oddychania, doznała urazu, omdlenie się powtarza lub występują niepokojące objawy, np. ból w klatce piersiowej albo drgawki.

Nagła pionizacja może ponownie zmniejszyć dopływ krwi do mózgu i spowodować kolejne omdlenie. Poszkodowany powinien wracać do pozycji siedzącej stopniowo.

Należy sprawdzić przytomność, oddech i ogólny stan poszkodowanego. Trzeba obserwować, czy objawy ustępują i czy nie pojawiają się oznaki zagrożenia życia.

Rękawiczki chronią głównie osobę wykonującą zabieg, ale nie usuwają drobnoustrojów z narzędzi i powierzchni. Sterylizacja i dezynfekcja przerywają drogę przenoszenia zakażeń między klientami.

Dezynfekcja niszczy większość drobnoustrojów chorobotwórczych, ale nie zawsze wszystkie formy przetrwalnikowe. Sterylizacja niszczy wszystkie mikroorganizmy, w tym przetrwalniki.

Najważniejsze to WZW typu B, WZW typu C oraz HIV. Ryzyko dotyczy zwłaszcza zabiegów, w których może dojść do skaleczenia lub kontaktu z krwią.

Sterylizacji wymagają narzędzia wielorazowe mogące naruszyć ciągłość skóry, np. cążki, frezy, pęsety, nożyczki i metalowe kopytka.

Dezynfekcja dłoni zmniejsza liczbę drobnoustrojów na skórze, ale nie zabezpiecza narzędzi, powierzchni i materiałów używanych podczas zabiegu. Musi być elementem szerszej procedury higienicznej.

Szczepienia, szczególnie przeciw WZW typu B, chronią osobę zaszczepioną przed zachorowaniem. Nie zastępują jednak sterylizacji, dezynfekcji ani zasad aseptyki.

Narzędzie należy potraktować jako skażone materiałem biologicznym. Powinno przejść odpowiednią dezynfekcję, mycie, pakietowanie i sterylizację zgodnie z procedurą.