Skóra łojotokowa to skóra, w której gruczoły łojowe wydzielają nadmierną ilość sebum. Najczęściej dotyczy okolic bogatych w gruczoły łojowe, czyli tzw. strefy T: czoła, nosa i brody, ale może obejmować także plecy, klatkę piersiową i owłosioną skórę głowy.
Cechy skóry łojotokowej
Typowe objawy to:
- nadmierne błyszczenie skóry,
- rozszerzone ujścia gruczołów łojowych,
- skłonność do zaskórników i zmian trądzikowych,
- pogrubiała, często szarawa powierzchnia naskórka,
- uczucie tłustości skóry krótko po oczyszczeniu.
Pielęgnacja skóry łojotokowej
Celem pielęgnacji jest ograniczenie nadprodukcji sebum, oczyszczenie skóry i zapobieganie zaczopowaniu ujść gruczołów łojowych. Stosuje się preparaty o działaniu:
- sebostatycznym – regulującym wydzielanie łoju,
- keratolitycznym – ułatwiającym złuszczanie naskórka,
- przeciwbakteryjnym i przeciwzapalnym,
- ściągającym.
Znaczenie w egzaminie
Maski o właściwościach sebostatycznych stosuje się przede wszystkim do skóry łojotokowej, ponieważ ich zadaniem jest zmniejszenie nadmiernego wydzielania sebum. Nie są one podstawowym wyborem dla skóry suchej, normalnej ani dojrzałej, jeśli nie występuje u nich nadmierne przetłuszczanie.