Dozwolony pobór gazu z odwiertu
Słownik kwalifikacji GIW.01 - Eksploatacja otworowa złóż
Dozwolony pobór gazu z odwiertu to ustalona wielkość wydobycia gazu ziemnego, której nie należy przekraczać podczas eksploatacji danego odwiertu. Może być określana jako ilość gazu możliwa do bezpiecznego pobrania w jednostce czasu, np. w ciągu doby.
Celem ustalenia dozwolonego poboru jest prowadzenie eksploatacji w sposób bezpieczny, racjonalny i zgodny z zasadami ochrony złoża. Zbyt duży pobór może powodować niekorzystne zjawiska, takie jak nadmierny spadek ciśnienia, dopływ wody złożowej, wynoszenie piasku lub pogorszenie pracy odwiertu.
Kto ustala dozwolony pobór?
Wielkość dozwolonego poboru gazu ziemnego z odwiertu ustala kierownik ruchu zakładu górniczego. Jest to ważna odpowiedzialność związana z prowadzeniem ruchu zakładu górniczego.
Od czego zależy pobór?
Przy określaniu dopuszczalnego poboru bierze się pod uwagę m.in.:
- parametry złoża,
- ciśnienie i wydajność odwiertu,
- skład wydobywanego gazu,
- stan techniczny uzbrojenia odwiertu,
- wyniki pomiarów i prób eksploatacyjnych,
- wymagania bezpieczeństwa.
Sens praktyczny
Dozwolony pobór nie jest wartością przypadkową. Ma chronić zarówno ludzi i urządzenia, jak i samo złoże, aby eksploatacja mogła być prowadzona stabilnie przez możliwie długi czas.