Osuszanie gazu ziemnego
Słownik kwalifikacji GIW.01 - Eksploatacja otworowa złóż
Osuszanie gazu ziemnego to proces usuwania pary wodnej z gazu. Jest konieczny, ponieważ obecność wody w gazie może powodować korozję instalacji, tworzenie hydratów gazowych oraz problemy eksploatacyjne w rurociągach i armaturze.
Najczęściej stosowana metoda
W eksploatacji złóż gazu często stosuje się osuszanie absorpcyjne z użyciem glikolu, najczęściej TEG. Glikol ma zdolność pochłaniania wody z gazu, dzięki czemu obniża jego punkt rosy wodnej.
Podstawowe elementy instalacji glikolowej
Typowa instalacja osuszania gazu ziemnego obejmuje:
- absorber — kolumnę, w której wilgotny gaz kontaktuje się z suchym glikolem,
- wymienniki ciepła — do odzysku i wymiany ciepła między strumieniami,
- desorber — kolumnę regeneracji glikolu,
- reboiler — podgrzewacz odparowujący wodę z glikolu,
- pompy i zbiorniki — zapewniające obieg glikolu,
- oddzielacze — usuwające ciecz lub zanieczyszczenia z gazu.
Przebieg procesu
Wilgotny gaz trafia do absorbera, gdzie oddaje wodę glikolowi. Gaz osuszony opuszcza górę kolumny. Glikol nasycony wodą kierowany jest do części regeneracyjnej, gdzie po podgrzaniu i odparowaniu wody ponownie staje się glikolem suchym i wraca do absorbera.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozpoznawanie elementów schematu: absorber to zwykle wysoka kolumna, w której zachodzi kontakt gazu z glikolem.