Regeneracja glikolu
Słownik kwalifikacji GIW.01 - Eksploatacja otworowa złóż
Regeneracja glikolu to proces usuwania wody zaabsorbowanej przez glikol podczas osuszania gazu ziemnego. Jest warunkiem prawidłowej pracy instalacji absorpcyjnego osuszania gazu, ponieważ glikol po kontakcie z mokrym gazem traci zdolność dalszego pochłaniania pary wodnej.
Na czym polega proces?
W absorberze suchy lub zregenerowany glikol kontaktuje się z wilgotnym gazem ziemnym. Glikol pochłania wodę, a gaz opuszcza absorber z niższą zawartością pary wodnej. Powstały glikol bogaty w wodę kierowany jest następnie do układu regeneracji, najczęściej do kolumny desorpcyjnej.
W kolumnie desorpcyjnej i podgrzewaczu woda zostaje odparowana z glikolu. Po oddzieleniu wody otrzymuje się glikol ubogi w wodę, który wraca do obiegu i ponownie trafia do absorbera.
Dlaczego regeneracja musi być ciągła?
W instalacji pracującej w sposób ciągły gaz stale dopływa do absorbera, a glikol stale pochłania wodę. Aby utrzymać skuteczność osuszania, glikol musi być również ciągle regenerowany. Brak regeneracji spowodowałby szybkie nasycenie glikolu wodą i wzrost punktu rosy gazu.
Ważne rozróżnienie egzaminacyjne
- filtracja glikolu usuwa zanieczyszczenia mechaniczne, ale nie usuwa skutecznie zaabsorbowanej wody,
- okresowa regeneracja nie wystarcza dla ciągłej pracy instalacji,
- ciągła wymiana glikolu na świeży byłaby nieekonomiczna,
- prawidłowym warunkiem procesu jest ciągła regeneracja glikolu w kolumnie desorpcyjnej.