Strefy zagrożenia wybuchem
Słownik kwalifikacji GIW.01 - Eksploatacja otworowa złóż
Strefy zagrożenia wybuchem wyznacza się w miejscach, gdzie może powstać mieszanina palnych gazów, par lub mgieł z powietrzem. W eksploatacji otworowej złóż dotyczy to m.in. instalacji ropy naftowej, gazu ziemnego, separatorów, zbiorników, pompowni i urządzeń oczyszczania ropy.
Strefy dla gazów, par i mgieł
Najważniejsze oznaczenia to:
- strefa 0 – atmosfera wybuchowa występuje stale, przez długi czas lub często,
- strefa 1 – atmosfera wybuchowa może wystąpić okazjonalnie podczas normalnej pracy,
- strefa 2 – atmosfera wybuchowa nie występuje normalnie, a jeśli wystąpi, to rzadko i krótkotrwale.
W pytaniach egzaminacyjnych trzeba szczególnie zapamiętać, że strefa 0 oznacza najwyższe prawdopodobieństwo występowania atmosfery wybuchowej. Nie chodzi o wybuch jako taki, lecz o obecność mieszaniny zdolnej do wybuchu.
Przykład w przemyśle naftowym
W procesach oczyszczania, stabilizacji lub magazynowania ropy mogą wydzielać się pary węglowodorów. Jeżeli w danym miejscu mieszanina par z powietrzem utrzymuje się stale lub długotrwale, wyznacza się tam strefę 0.
Znaczenie praktyczne
Wyznaczenie strefy decyduje o doborze urządzeń, zabezpieczeń i procedur pracy. W strefach zagrożonych wybuchem stosuje się urządzenia w wykonaniu przeciwwybuchowym, eliminuje źródła zapłonu i przestrzega instrukcji BHP.