Szczelinowanie hydrauliczne
Słownik kwalifikacji GIW.01 - Eksploatacja otworowa złóż
Szczelinowanie hydrauliczne to zabieg intensyfikacji wydobycia polegający na wtłaczaniu cieczy do odwiertu pod ciśnieniem wyższym od ciśnienia potrzebnego do rozszczelnienia skały. W wyniku tego w skale zbiornikowej powstają szczeliny, które zwiększają przepływ ropy lub gazu do odwiertu.
Cel zabiegu
Szczelinowanie wykonuje się głównie wtedy, gdy skała ma małą przepuszczalność albo strefa przyodwiertowa została uszkodzona. Celem jest zwiększenie powierzchni kontaktu odwiertu ze złożem i ułatwienie dopływu medium złożowego.
Podstawowe etapy
Typowy zabieg obejmuje:
- przygotowanie odwiertu i instalacji powierzchniowej,
- zatłoczenie cieczy szczelinującej pod wysokim ciśnieniem,
- wprowadzenie materiału podsadzkowego, np. piasku lub proppantu,
- utrzymanie szczelin po spadku ciśnienia,
- odebranie części cieczy po zabiegu.
Rola cieczy i proppantu
Ciecz szczelinująca wytwarza szczeliny i transportuje proppant. Proppant pozostaje w szczelinach i zapobiega ich zamknięciu po zakończeniu tłoczenia. Dlatego ciecz musi mieć odpowiednie właściwości reologiczne, zwłaszcza stabilną lepkość w czasie zabiegu.
Znaczenie eksploatacyjne
Prawidłowo wykonane szczelinowanie może zwiększyć wydajność odwiertu. Źle dobrana ciecz lub niewłaściwe parametry tłoczenia mogą jednak pogorszyć przepuszczalność strefy przyodwiertowej albo zmniejszyć skuteczność zabiegu.