Trójetylenoglikol TEG
Słownik kwalifikacji GIW.01 - Eksploatacja otworowa złóż
Trójetylenoglikol, oznaczany skrótem TEG, jest cieczą higroskopijną stosowaną w przemyśle gazowniczym do osuszania gazu ziemnego. Jego zadaniem jest pochłanianie pary wodnej z gazu, aby obniżyć punkt rosy i ograniczyć ryzyko powstawania hydratów oraz korozji instalacji.
Zastosowanie w osuszaniu gazu
TEG pracuje najczęściej w instalacji kolumnowej, w której gaz ziemny kontaktuje się przeciwprądowo z roztworem glikolu. Gaz przepływa przez absorber, a glikol spływa z góry kolumny i pochłania wodę z gazu.
W praktyce stosuje się stężony wodny roztwór TEG, zwykle o stężeniu powyżej 95%. Tak wysokie stężenie jest konieczne, ponieważ im mniej wody zawiera glikol, tym skuteczniej odbiera wilgoć z gazu.
Dlaczego stężenie musi być wysokie?
Skuteczność osuszania zależy od zdolności TEG do pochłaniania wody. Roztwór zbyt rozcieńczony, np. 40–50% albo 80–90%, miałby znacznie mniejszą chłonność i nie zapewniłby wymaganego obniżenia zawartości pary wodnej w gazie.
Regeneracja TEG
Po przejściu przez absorber TEG zawiera więcej wody i musi zostać zregenerowany. Regeneracja polega na podgrzaniu roztworu, odparowaniu wody i ponownym uzyskaniu wysokiego stężenia glikolu. Następnie TEG wraca do obiegu osuszania.
Najważniejsze do zapamiętania
- TEG służy do osuszania gazu ziemnego.
- Pracuje najczęściej w instalacjach absorpcyjnych.
- Wymagane stężenie robocze TEG wynosi powyżej 95%.
- Zbyt rozcieńczony TEG osusza gaz nieskutecznie.