Aparat tlenowy ucieczkowy to indywidualny sprzęt ochrony układu oddechowego używany podczas wycofywania się ze strefy zagrożonej gazami szkodliwymi lub niedoborem tlenu. W górnictwie podziemnym służy przede wszystkim do bezpiecznej ewakuacji pracownika z wyrobiska, w którym atmosfera nie nadaje się do oddychania.
Zasada działania
Aparat tlenowy ucieczkowy jest sprzętem izolującym, czyli użytkownik nie oddycha powietrzem z otoczenia. W aparacie wytwarzany lub dostarczany jest tlen, a wydychany dwutlenek węgla jest pochłaniany przez odpowiedni środek chemiczny. Dzięki temu sprzęt może działać także tam, gdzie występują gazy trujące albo brakuje tlenu.
Cechy rozpoznawcze
W pytaniach egzaminacyjnych aparat tlenowy ucieczkowy może być pokazany jako niewielkie, przenośne urządzenie w twardej obudowie, noszone przez górnika przy sobie. Przykładem jest aparat typu KA-60, przeznaczony do ucieczki przez określony czas.
Do czego nie służy?
Aparat tlenowy ucieczkowy nie jest przeznaczony do normalnej pracy w atmosferze niezdatnej do oddychania ani do prowadzenia długotrwałych akcji ratowniczych. Jego podstawowe zadanie to umożliwienie opuszczenia zagrożonego rejonu.
Różnice względem innych urządzeń
- Aparat powietrzny butlowy – ma butlę ze sprężonym powietrzem, używany m.in. w ratownictwie.
- Aparat wężowy świeżego powietrza – dostarcza powietrze wężem spoza strefy zagrożenia.
- Pochłaniacz typu POG – filtruje określone zanieczyszczenia, ale nie zapewnia tlenu przy jego niedoborze.
Najważniejsze skojarzenie egzaminacyjne: ucieczka z atmosfery niebezpiecznej = aparat tlenowy ucieczkowy.