Kotwy wklejane to elementy obudowy kotwiowej mocowane w górotworze za pomocą spoiwa chemicznego, najczęściej ładunków klejowych żywicznych. Stosuje się je do wzmacniania stropu i ociosów wyrobisk podziemnych.
Zasada działania
Kotwa wklejana przenosi obciążenia dzięki połączeniu żerdzi kotwiowej ze skałą przez warstwę utwardzonego kleju. Po związaniu kleju kotwa współpracuje z górotworem i ogranicza odspajanie się warstw skalnych.
Podstawowa kolejność osadzania
Typowy przebieg osadzania kotwy wklejanej obejmuje:
- wywiercenie otworu kotwiowego o wymaganej średnicy i długości,
- oczyszczenie otworu, jeśli wymaga tego instrukcja technologiczna,
- wprowadzenie ładunków klejowych do otworu,
- włożenie żerdzi kotwiowej do otworu,
- obracanie i dosuwanie żerdzi, aby rozerwać ładunki i wymieszać składniki kleju,
- odczekanie czasu wiązania kleju,
- założenie podkładki i nakrętki oraz dokręcenie kotwy wymaganym momentem.
W pytaniach egzaminacyjnych ważne jest rozróżnienie: podczas samego osadzania kotwy wklejanej pierwszą czynnością po przygotowaniu otworu jest wprowadzenie ładunków klejowych, a dopiero potem wkładanie żerdzi.
Na co uważać?
- Ładunki klejowe muszą być dobrane do długości i średnicy otworu.
- Żerdź należy wprowadzać ruchem obrotowym zgodnie z instrukcją.
- Dokręcanie kotwy wykonuje się dopiero po związaniu kleju.
- Nieprawidłowa kolejność czynności może zmniejszyć nośność kotwy i pogorszyć bezpieczeństwo obudowy.