Ładowarka zasięrzutna to maszyna górnicza stosowana do ładowania urobku w podziemnych wyrobiskach, szczególnie w przodkach chodnikowych wykonywanych metodą konwencjonalną, np. po robotach strzałowych.
Zasada działania
Charakterystyczną cechą ładowarki zasięrzutnej jest sposób przemieszczania urobku: czerpak nabiera materiał sprzed maszyny, a następnie wykonuje ruch do góry i do tyłu, przerzucając urobek ponad maszyną do środka transportu ustawionego za nią, np. do wozu kopalnianego lub na przenośnik.
Cechy rozpoznawcze
Na rysunkach egzaminacyjnych ładowarkę zasięrzutną można rozpoznać po:
- czerpaku umieszczonym z przodu maszyny,
- torze ruchu czerpaka ponad maszyną,
- załadunku urobku do tyłu, za maszynę,
- często szynowym podwoziu stosowanym w wyrobiskach chodnikowych,
- zwartej budowie przystosowanej do pracy w ograniczonej przestrzeni.
Zastosowanie
Ładowarki zasięrzutne służą głównie do mechanicznego ładowania odstrzelonego urobku. Poprawiają wydajność robót przodkowych i ograniczają konieczność ręcznego ładowania skały.
Różnice względem innych ładowarek
Nie należy mylić jej z ładowarką bocznie sypiącą, która wysypuje urobek na bok, ani ze zgarniakową, która wykorzystuje zgarniak ciągnięty linami. Ładowarka chwytakowa natomiast pracuje za pomocą chwytaka złożonego z zamykających się szczęk.