Minerały siarczkowe
Słownik kwalifikacji GIW.02 - Eksploatacja podziemna złóż
Minerały siarczkowe to minerały, w których głównym składnikiem chemicznym jest połączenie metalu z siarką. Są bardzo ważne w górnictwie rud metali, ponieważ wiele z nich stanowi podstawowe źródło metali nieżelaznych i żelaza.
Przykłady minerałów siarczkowych
Do minerałów siarczkowych należą m.in.:
- chalkozyn — Cu₂S, ruda miedzi,
- galena — PbS, ruda ołowiu,
- sfaleryt — ZnS, ruda cynku,
- piryt — FeS₂, siarczek żelaza,
- chalkopiryt — CuFeS₂, ważna ruda miedzi.
Znaczenie w górnictwie
Minerały siarczkowe są istotne, ponieważ zawierają metale wykorzystywane w przemyśle, np. miedź, cynk, ołów czy żelazo. W złożach rud miedzi szczególne znaczenie mają siarczki miedzi, takie jak chalkozyn i chalkopiryt.
Odróżnianie od innych grup minerałów
Nie każdy minerał metaliczny jest siarczkiem. Przykładowo:
- magnetyt jest tlenkiem żelaza, a nie siarczkiem,
- malachit jest węglanem miedzi, a nie siarczkiem,
- kwarc jest krzemianem, a nie rudą siarczkową.
Wskazówka egzaminacyjna
Jeżeli pytanie dotyczy minerału z grupy siarczków, należy zwrócić uwagę na wzór chemiczny. Obecność symbolu S oznacza siarkę, ale trzeba jeszcze ustalić, jaki metal występuje w minerale. Dla miedzi ważne są m.in. chalkozyn Cu₂S i chalkopiryt CuFeS₂.